Deletedmom_85 ah ah… inan bana bekarken dünya umrumda değildi aldığım maaşı yer içer gezerdim sefam olsun derdim. Evlendim, ailemden uzaklara geldim. Geldiğim şehirde kimseyi tanımıyordum. Eşiminde ilk aylar iş konusunda yoğunluğu nedeniyle biraz yanlız kalıyordum. Sonra sonra bebek düşünmeye başladık, düzensizliğim oldu 50 gün kadar.. defalarca test yaptım. Hep negatif. En son ilaçla regl oldum. Hormon testi yaptırdım, prolaktinim yüksek çıktı.. (stres hormonu diye de geçer) tedavi görmeye başladım, düştü sonraki ay yine yükseldi.. böyle böyle 1 sene sürdü. Çok fazla doktora gittim. Hepsi farklı farklı şeyler söyledi. Pcos, yumurta tembelliği, prolaktin yüksekliği daha nicesi. Bide tedavi sırasında kistim oluştu. En son yeter artık dedim bıraktım doktora gitmeyi. (Bir de kayınvalidem sürekli beni arayıp adet oldun mu diye darlıyodu her hafta yani 😒) sonra içime bir umut doğdu kalktım yeni bir doktor araştırdım. Kalktık gittik acil rahim filmi çekilmem gerektiğini söyledi 1,5 sene neden bekledin dedi. Çekildim temiz çıktı. Sonra ki ay bildiğin psikolojik olarak kendimi hamile hissetmeye başladım. Çok kötü bir dönemdi. Adet olunca o kadar ağladım ki anlatamam. Meğer ben o ay kistimi de adetle atmışım. Femara verdi doktorum temizlenince. Eşimle birlikte sperm ve yumurtanın kalitesini artırmak amacıyla bi ilaç kullandık (gynopol ismi) yumurtam gelişti çatlatma iğnesi vuruldum. Ama hiç umrumda değildi beklentim yoktu. 16. Gün doktorum mesaj attı git kan ver diye. Gittim verdim sonucum hep 0,1 / 0,01 çıkardı ya bende öyle bekledim. Ay bir baktım 235… içim çıktı ağlamaktan inanamadım. Eşime söyledim oda ağlamaya başladı… çok güzeldi çok… Rabbim sanada tattırsın inşallah 🤲🏻🤍 herkse dua ediyorum…