Bu postu açmak için bende sabirsizlaniyordum ve sonunda şükürler olsun ki kızımı kucağıma aldım. Ayın 10 unda gece suyum geldi. Ben hep suyum gelince anlar mıyım acaba diyordum ama cok bariz belli oluyormuş su ile çişin farkı. Suyum gelir gelmez bi sıcak duş alıp hastaneye gittik. Açılma cok yoktu 1.5 cm açılma vardı. Doktor biraz fazla uzun sürecek senin yatisini verelim dedi. Başta hafif hafif ama düzenli sonrasında şiddetini biraz daha artıracak şekilde sancilarim başladı. Suyum erken geldiği için açılma yaşarken biraz fazla zorlandım. Tam 13 saat sancı çektim ama açılma hic olmadı gibi. En son doktorum geldi kontrole daha 6 cm açılma var bebek yukarıda başı aşağı inmedi dedi ve sezeryana aldı beni. Sezeryamdan cok ama cok korkuyordum ama o kadar korkulacak bisey değilmiş. Belimden iğne yaptılar ama ben o iğneyi hissetmeden göbekten aşağısı uyusmustu bile. Bi kac dakika geçmeden kızımı kucağıma verdiler hemen. O an dünyadaki herseyi unutmuştum. 13 saatlik sancıyı sezeyani herseyi atlatmistik. Hemen dikislerimi kapatıp odaya aldılar.
Dogum hikayemden vereceğim tavsiyeler eğer normal doğum düşünüyorsanız kesinlikle suyunuz geldikten sonra yatmayın. Benim ebenin yaptırdığı tek yanlış bu oldu. Eger yürümüş olsaydım sezeryana gerek kalmadan 13 saat sancı çekmeden doğurmuş olabilirdim. Birde kesinlikle panik yapmayın. Hiçbir acı kalıcı değil. Sancı geçtikten sonra hatirlamiyorsun bile sancıları diğer sancıya kadar. Birde ac kalmayın çünkü cidden çok acikiyorsunuz Elif durum 37+5 de dünyaya gözünü açtı. Gerisi diğer tüm hamilelerin başına. Herkes inşallah vaktinde evladına kavuşsun..