Merhaba sonunda benim de bebişim dünyaya geldi çok şükür. 39+3te iri bebek, baş çevresi çatı uyumsuzluğu nedeniyle normal doğumu çok istememe rağmen doktorumun karariyla sezaryene yöneldik mecbur. Su fazlalığı ile de takipliydik. Bebiş 34 haftadan beri baş aşağı pozisyonda duruyordu aslında, bı turlu kanala başı girmedi meğer baş çevresi büyükmüş. Neysee :) 09 Şubat sabah 08.00da ameliyathanedeydik. Anestezi ekibi önce spinal olarak işlemi yaptı, gerçekten damaryolundan daha az acidigini söyleyebilirim. Rahat olmak ve işlem esnasında kıpırdamadan durmak lazım. Sonrasında zaten ayaklarım uyuştu. Beni uzandirdilar ve perde asıldı :) batikonla sildiklerini hissettim, sonra sondanin takıldığını. Sonda uyustuktan sonra takıldığı için hiç canım yanmadı tabi. Doktorumun da bilgi vermrsi sonucu ameliyat 08:30da başladı. Minikim 08:35 te ağladı :) gerçekten tam bir mucize. Bana gösterdiler sonra hemşireler giydirmeye aldı. 10dk sonra yanıma getirdiler mis kokulumu. Ağlamaktan sesim içime kaçtı sanki, konuşamadım:) sonra dikislerr devam edildi saat 9 gibi işlem bitmişti. Tabi bebiş odaya babasının yanına götürüldü çoktan. Sonra ben geldim. Minnosumu hemen emzirmeye koyuldum. Ayaklar uyuşuk tabi. Emzirme aşamasında bebisler önce almıyor uzun yoldan geldiler yorgunlar. Ağzına aldı ama ara ara emdi. Süt de beni çok zorlamadi günlerdir masaj yapıyordum zaten sıcak suda. Sütü bıkmadan usanmadan ağzına damlatmaya çabaladım. Emmese de ağzında tuttum memeyi. Sonra saat 11gibi ayaklar açıldı ve sizi olmaya başladı haliyle. Ama gerçekten dayanilmayacak gibi değil, benim hiç olmazsa öyleydi. Sivi biseyler içmeye başladım. Bu arada sürekli emzirme denemelri devam ediyor. Sonra beni yürütmeye hemşire geldi. Burası çok aciliydi. Hemşirenin dediği gibi tek seferde kalmaya çalıştım tek seferde canım yandı sonra bol bol yurumelerle acı azaldı yürüyüşüm de giderek açıldı. Şimdi yanımda uyuyor darısı isteyen herkesin başına sağlıkla inşallah 🥰