Herkese merhaba, sizinle 2. Doğum hikayemi paylaşmak istiyorum.
O gün öğlen kızımla yürüyüşe çıkmıştım akşam yorgundum karnım biraz ağrıyodu ama fazla değil yemek vs yaptım akşam yedik. Saat gece 10 gibi Kızımı uyuturken ağrıların aralıklarla geldiğini farkettim. Dakika tutmaya başladım. 7 dk gibi aralıklar vardı. Uyutup içeri geçince devam ettim dk tutmaya baktım çok da düzenli değil gibi emin olamadım. Yarım saat sonra sancıların şiddeti bariz artmaya başlayınca emin oldum. Annemi aradım. (Normalde planımız şuydu: sancı gelince annemi arayacağım bize yarım saatlik mesafede. O gelene kadar ben hazırlanırım. O gelince de kızımın yanında durur biz eşimle hastaneye geçeriz. Hastane de eve 45 dk-1 saat mesafede. Ama ilk doğumumda sabah 8de hastaneye gitmiştik 3:30 da doğum olmuştu o yüzden rahat yetişiriz diye düşünüyodum)
Neyse annemi aradım o da meğer evinde değil daha uzak yerdeymiş. Hemen çıkıyorum dedi. Ben de duşa girdim. Şansıma su ısınmadı bir anda bağırsaklarım bozuldu gibi oldu duştan sonra 3 kez büyük tuvalete çıktım.(doğal lavman gibi bişey olmuş oldu😅) Bu sırada sancılar baya şiddetlendi. Sancı gelince yere geçip köpek pozisyonunda karşılıyodum sancı geçince hızlı hızlı giyiniyodum. Çok kısa bi süre sonra köpek pozisyonunda kalkamaz hale geldim. Önceki doğumumdan bildiğim kadarıyla baya açılmam vardı hissediyodum.Annem de daha gelmemişti. Eşim kızın başına komşu falan çağıralım biz gidelim hastaneye dedi . Ben bizim hastaneyi unut artık mümkün değil çünkü az kaldı ve ben arabaya gidebilecek kadar bile kalkamıyorum sen ambulans ara hemen dedim. Tabi bu sırada halıları falan tırmalıyorum can çekişiyorum çok fenayım. (Allahtan kızım uyuyormuş beni o hallerde görmesini istemezdim korku filmi gibi 🤯 çok travmatik olurdu.)
10 dk kadar sonra annem geldi hemen ardından suyum geldi 😅 aha dedim ambulans da yok ortada evde doğuruyorum. Tam açılma var yani hissettim onu hatta eşime dedim önceki doğumda doğumhaneye indirdikleri haldeyim şuan diye .Annem çamaşırıma bez koymaya çalışıyo ben çamaşıra koyma yere koy yatağa bişey serin doğurucam diyorum. Hemen sonra ambulans ekibi geldi önce muayene edicez diyolar ama ben yatağa bile çıkamıyorum. Sedye getirmek istemediler genç bir kız vardı sağlıkçı yürümesi onun için daha iyi diyor. Yürürsem merdivenlerde doğurucam haberi yok 😂
Neyse sedyeyi getirdiler apar topar gittik eşim arabayla takip ediyo doğum valizimiz arabada. hangi hastaneye gidileceği belli değil. Yolda arıyolar ediyolar. Bu arada 112nin ambulansı sadece devlete götürüyomuş biz bilmiyoduk. Dolandırdı dolandırdı kaç tane hastane geçtik hem özel hem devlet, eve 5 dk lık devlet de varken 20 dklık mesafede bi yere geldik. Ama nasıl geldik… 😁 Yol boyunca sancı çektim ve ıkınmalar da geliyodu doğum başlamıştı. Beni yan yatırdılar bacaklarımı kapalı tutayım ambulansta doğmasın diye.zangır zangır titriyorum o soğukta gece vakti ayağımda ayakkabı bile yok ambulansa taşınmışım. Ikındıkça ambulans şöförüne kadar ıkınma abla sabret dur diye bağırıyo 😅 ben de tutamıyorum diye bağırıyorum. Hastaneye kadar dayan bak bu ambulansla kaç tane covidli taşıyoruz diyolar ama yok tutmak mümkün değil. Ve her ıkınmada çocuk ilerliyo farkındayım da. Sonunda hastaneye geldik ama ben artık son raddedeyim. Doğumhane yazıyordu kapıdan girdik ebe muayene etmek için örtüyü kaldırdığı gibi bebeği çıkardı ben şok ama aynı zamanda nasıl bi rahatlama… Her şey bir anda durdu bir anda bitti. (Sonradan eşimden de dinledim doğumhaneye kadar girmiş peşimizden " örtüyü açtıklarında bi kafa gördüm küçücük bacaklarının arasında tam algılayamadan, sen nasıl girdin buraya diye kovdular beni. giderken dönüp arkama baktığımda bebeği tutuyodu ebe sonra ağlamasını duydum zaten içim rahat etti "dedi)
Ebe bebeği çıkarınca niye bu kadar geciktin dedi. Ne bileyim hemen geleceğini dedim. Ama hakikaten hafif ağrı dediğim dk tutmaya başladığım saat 22:00 ydi doğum saati 00:45 . Bu kadar hızlı ilerleyeceğini hiç düşünmemiştik. 3 saatte oldu her şey. Hoş ebesinden sonradan kontrole gittiğim kendi dr uma kadar kimseyi inandıramadım önceden belli olmuştur o dediler. Belli olsa niye son ana bırakayım adrenalin bağımlısı mıyım ben 🤦🏼♀️ evde sancılar ilk başladığında hastaneye kadar dayan sonra hiç bekletme oğlum hemen gel diye konuşmuştum karnıma, öyle de söz dinleyen bi çocuksa demek…😌😁
Yani ne istediğim hastaneye ne kendi dr uma gidebildim. Üstüne bir de kaba insanların çalıştığı bir devlete gittim her evrede bir çok kişiden kötü söz ve muamele gördüm ( Misal, Doğum sonrası çatalda dakikalarca boş boş bekletildim zangır zangır titrerken. Bebeğim iyi mi dedim iyi ya işte görmüyo musun dediler. Çok üşüdüm ne zaman yapıcaksınız dikişleri dedim. Yapıcaz sen soru sorulmadan cevap verme konuşma dediler. Bunun gibi bir çok şey. Odalar iki kişilik zaten ve hijyenik olarak da sıkıntılıydı. Lohusa odasında taharet musluğu bozuk olur mu mesela? Çok rahatsız bi gece geçirdim.Doğum orda olunca özele nakil de yapılmıyomuş. Bilsek özelin ambulansını çağırırdık vallahi.. Neyse bunlara daha fazla girmeyeyim.kötü anılar çünkü. Allahtan çocuğun pozisyonu kalp atışı vs iyiymiş de bir sıkıntı olmadan dünyaya geldi. Çünkü olsaydı da bilemeyecektik. Hiç muayenesiz nstsiz doğuverdi yavrum
Bu arada tam 3 kg doğdu, çok şükür iri bi bebek değilmiş yoksa düzensiz yırtıklar çok olabilirmiş. Benim dışarda değil rahim ağzında ve vajende birkaç çatlak olmuş 2-3 dikiş oralarda var.
2 gece yatışı doktorla konuşup ikna ederek tek geceye düşürttük ve ertesi akşam kendimizi eve attık. İkimiz de iyiyiz. Bugün 1 haftalık oldu bebeğim.
Planlandığı gibi olmasa da ,her şeye rağmen heyecanlı ve unutulmaz bir doğumdu. 😍
Size tavsiyem özellikle 2. Doğumunuzda vaktim var evde geçireyim sancıları falan diye düşünmeyin. Çok hızlı da ilerleyebilir. Ben 3. Çocuk düşünürsem hastanenin önüne çadır kurcam mesela son ay 😝😂
Herkese mutlulukla yavrusunu kucağına almayı nasip etsin Allah…. Yarışmacı arkadaşlara da başarılar diliyorum 😂❣️