Bebeğim doğalı 7ay oldu ancak kendimi hazır hissettiğim için şimdi yazabiliyorum. Çok ağır ve zor bir süreçti o yüzden etkilenicek olanlar lütfen okumasın🙏 Hikayemi paylaşmak ve size de bilgi olması açısından anlatıyorum zira ben tüm hamileliğim boyunca buradan çok şey hakkında fikir sahibi oldum. Hamile olduğumu ilk kanamayla öğrendim, bebek tutundu, progestana başlattı doktorum daha sonra ikili taramam kötü çıktı sonrasında iki kez nifty, iki kez cvs ve amniyosentez yaptırdım. Testlerim kötü çıktığı için eşim bebeği aldırmak istiyordu o yüzden hamileliğim çok zor geçti. Ancak İstanbuldaki doktorum prof dr Murat Yayla beni 13. Haftada kan sulandırıcıya başlattı ve hep moral verdi. Bana bebeğimin 27-28. Haftada erken geleceğini söyledi bu yüzden bilinçliydim. Hamileliğimde hiç uyumadım en başından beri riskli olduğu için hiç hareket edemedim ve hep tetikteydim. Yaşadığım yere İst uzak kaldığı için 27. Haftada perinataloğumu değiştirdim (yaptığım en büyük hataydı) ve Bursada özelde bir doçente gitmeye başladım. Kendi kadın doğum doktorum bütün ölçümleri ve takibimi yapıyordu. 27. Haftada beklediğimiz oldu ve bebeğimde gelişim geriliği başladı. Bebek artık büyümüyordu. Ne yersem yiyeyim plesentamdan bebeğimi beslemiyordu. Ben yine de sağlıklı beslendim ve umudumu yitirmedim elimden gelen tek şey bebeğimin hareketlerini takip etmek ve sağlıklı beslenmekti ve öyle yaptım. 31. Haftada babam hastaneye yattı. Aynı zamanda da 3günde bir Bursaya perinatolağa gidiyordum. İki günde bir de kendi doktorum dirençli damarımı ölçüyordu. 32. Haftada dedem vefat etti ve o gece sancım çıktı. Gece 3gibiydi düzenli sancı saydım en son 7dakikada bir bir saat sürdü. 7 dakikanın altına düşmediği için hastaneye gece gitmedim. Sabah kendi doktoruma gittim rahime baktı bir şey yok dedi sonra vajinal ultrasonla baktı rahim ağzım genişlemişti ve gerçekten doğum sancısı çekmişsin dedi hemen perinatoloğuma yönlendirdi. Hemen Bursaya gittik. Pern. Daha zaman var dedi ona ciğer geliştirici iğne artık vurulmamız gerektiğini söyledik. Kadın doğum doktorumuz bize söylemişti önemli olduğunu. Bursadaki doktorumuz da bana tansiyon , sancı kesici ilaçlar ve bebek için de ciğer geliştirici iğne yazdı. Kadın doğum doktorumuza telefonla bilgi verdik hemen iğneyi vurdurun dedi. Biz o gece tüm bursayı gezip ciğer geliştirici iğneyi vurdurduk. Ayrıca doktor benim yatışımı yapmadı. Doğum hemen başlamaz yetişirsin dedi 2saatlik başka bir ilde oturuyordum bizi evimize gönderdi. Biz de doçent ve çok iyibi doktor olduğu için inandık. Ayrıca bana ilaçların çok ağır olduğunu evde yanımda mutlaka birinin olması gerektiğini söyledi. Üç saatte bir ilaç almaya başladım. Ertesi gece ciğer geliştiricinin ikinci dozunu vurdurduk. Pztesi de kontrolümüz vardı. Pztesi oldu eşim salı gidelim bursaya dedi. Tamam dedim. O gün babam ameliyata girdi ve onun stresini yaşadım gece ameliyattan çıktı. Ben bu arada aşırı kötüydüm ilaçlar çok ağırdı vücudum kızarmaya başladı ve nefes almakta zorluk çekiyordum. Pztesi gecesi yine uyuyamadım evde dolaşmaya başladım. Saat 1buçuk gibi yatağa geldim tam uzandım ki bir sıcaklık hissettim. Su gibi değildi daha yoğundu. Eşime hemen ışığı aç rengine bakıcam dedim yerimden hiç kıpırdamadım. Işığı açınca bir baktım ki kan gelmişti. Ancak nişan dedikleri türden olmadığını anladım çünkü sıvıydı açık renkliydi. Hemen ambulansı aradık bana hiç kıpırdamamı ve soluma yatmamı söylediler. Sola doğru dönüp öylece bekledim ambulans geldi beni evden ambulansa kadar hiç kıpırdatmadan battaniyeyle taşıdılar. Ambulans da hastaneye gidene kadar çokyavaşça taşıdı 5 dakikalık mesafeyi 20 dkda geldik. Hastanede kadın doğuma aldılar. Sedyeden kalkar kalkmaz her yer kan oldu çok fazla kan boşaldı. Hemen kadın doğum doktoru geldi. Alttan muayene etti ve beni acil sezeryana aldı. Ameliyathaneye girerken bebeğini kaybedebilirsin hazırlıklı ol dedi. Ben hastaneye girdiğimde bebeğimin tekmesini hissetmiştim kalp atışları da duyuldu ancakçok yoğun kanamam vardı ve plesentam ayrılmıştı. Doktor plasentamın yüzde 80 ayrıldığını söyledi. Ben ameliyata girerken aileme de anneyi de kaybedebiliriz hazırlıklı olun demişler. Ameliyathane masasına yattığımda hayatta son anlarım diye düşündüm. Bebeğimden umudumu hiç yitirmedim ama kendim çok kötü haldeydim. Kalbim yerinden çıkacak gibiydi ve beni bir kaç saniye daha anestezi vermeseler ben bayılacaktım son saniyelerimdi. Sonra beyaz bir boşluk ve doktorun sesini duydum o kadar güzel uyuyordum ki hiç uyandırmasınlar istedim hiç ağrım yoktu kuş gibiydim ve çok huzurluydum. Sonra beni ameliyathaneden çıkardılar eşim yanıma geldi bebeğimizin yaşadığını söyledi. Hemen dedim beni bırak onun yanına git onu sakın bırakma ben iyiyim dedim. Yaşadığımız yer küçük bir ilçeydi ve yenidoğan yoğun bakımı yoktu o yüzden burada doğum yapmayı planlamamıştık burda doğum yapmamam gerekiyordu ama olmuştu işte ambulansla sevk edilecek zamanımız bile olmamıştı ve çok şükür ki harika bir kadın doğum doktoruna denk gelmiştik. Biz en iyi yerlerde en iyiyenidoğan yoğun bakımı olan hastanede doğum planlamıştık ve 30bintl bütçe ayırmıştık. Ama ben küçük bir ilçede devlet hastanesinde gece saat 2de genç bir doktor tarafından anında teşhis koyularak doğuma alındım. Anında anestezi doktoru geldi iki tane çocuk doktoru gelmiş ve bebeğim çok küçük olduğu için ona damar yolu açıcak hemşireyi de yatağından kaldırıp getirmişler. Bebeğim 33+0da 1kilo 380gram doğdu. O gece ambulansla yenidoğan yoğun bakımına sevk edildi ve bi saatlik yol gitti. Solunum cihazına bağlanmadı, kilosu küçük olduğu için 27gün kuvözde kaldı. Ben çok ameliyat geçirmiştim kan verildi. Ancak ertesi gün ayağa kalktım ve taburcu olurolmaz bebeğimin yanına gittim. Şimdi yavrum 7aylık oldu. İkimiz de iyiyiz ve sağlıklıyız çok şükür 🙏🧿🧿 hiç bir şey bizim planladığımız gibi gitmemişti ama hepsi bizim için aslında planlanmıştı🙏 Bebeğim 1750 olduğunda taburcu olduk ve evimize geldikten sonra benim uykularım da geri geldi:) bu da benim zor ama sonu çok güzel doğum hikayem🤗♥️🧿