Normalde kız çocukları 38. Haftada falan doğuyormuş ben ilk doğumumda normal doğumu çok istedim bu yüzden son ana kadar bekledim baktık ki 41. Haftaya giriş yapıyoruz hafta başı beni doğuma çağırdı doktorum. Özel hastaneye gidiyordum gram sancım olmadan içimde büyük bir korku ve heyecanla hastaneye gittim. Herkes yanımdaydı ta ki doğumhaneye girene kadar bana mecburen suni sancı verildi. O suni sancıyı benimle birlikte alan herkes dakikalar içinde doğuma giderken bende hala hiçbir sancı yoktu. Suyumu patlattılar( bunu ince şiş gibi bir şeyle yapıyorlar ve bir şey hissetmiyorsunuz). Daha sonra çok ama çok hafif sancılar hissetmeye başlasam da beş alttan muayene sonucunda sadece 2 cm açılma gerçekleşmişti ve kızımın kalp atışları bir hayli yüksekti. Doktor ben normal doğumda ısrarcı olunca eşimle konuşmuş. Toplamda 9 saat uğraşıldığı ve sonuç alınamadığı için bebeğin hayatı hatta benim hayatım riske gireceği için sezeryana almak istediğini söylemiş. Apar topar hazırlandık yüreğim ağzımda o ameliyathaneye girdim ama çok korkuyordum. Sanki her şey saniyeler içinde oldu, gözümü açtığımda miniğim artık karnımda değildi😊 O kadar yorulmuş ki onu yıkamamışlardı bile ağlatmamak için. Emzirme sürecim de çok zor oldu ama şükür hepsi geride kaldı şimdi altı yaşında birinci sınıf öğrencisi ve aynı heyecanla kardeşini bekliyoruz😊 Rabbim evlatlarımızı bize bağışlasın🙏