Herkese selamlar 🥰
Sonunda bizi de evladımızla buluşturdu Allah ben de sizlerle hikayemi kısaca paylaşmak istedim 🙏🏻
38+5’e kadar sancısız, ağrısız ilerledi vakit…
Bu bebişin hiç gelesi yok diyordum zira aşağı bile inmemişti.
38+5 akşamı saat 22:30’da yoğunca suyum geldi (idrar gibi değil asla tutamıyorsunuz kendi kendine geliyor 😊). Bir ferahlık, bir rahatlama geldi. Hemen hastaneye gittik. Suyum gelmesine rağmen hiç sancım falan yoktu. Hastaneye gittik 4 cm açılmam vardı. 00:30 gibi yavaş yavaş sancı gelmeye başladı derkeeeen iyice arttı…
Neyseee sabah 9’a kadar sancılarım iyice yoğunlaştı ve açılmam 8 cm oldu. Sabaha kadar bildiğim duaları okudum sancının bile tadına varmaya çalıştım… NST’ye bağlıydım bebek hala kanala girmemişti ve suyum da iyice azalmıştı. Saatlerce çektiğim sancı sonucunda doğum normal olmadı çünkü bebeğin kalp atışı yavaşlıyordu ve acil sezaryene alındım. Genel anestezi ile oldum.
Gözlerimi öğlen 12:00-12:30 civarı açtığımda bebeğim yanımdaydı ve ilk sorduğum şey “bebeğim iyi mi?” İyiydi… Hayal meyal gördüm yüzünü… oh dedim çok şükür… ameliyat ağrılarına rağmen o emzirmek, emzirirken nefesini dinlemek her şeye bedel…
Rabbim bebek bekleyen, isteyen her hanıma evladıyla sağlıklı sıhhatli kavuşmayı nasip etsin canım kadınlar…
Allah’a emanet olun 💐