AsyAras Evet evet anne olmak banada nasip oldu buraları kısa tutayım çünkü asıl hikaye çok uzun..Bebeğimi 5 haftalıkken öğrendim çok şükür hamileliğim boyunca hiç bir problem yaşamadım doktorumu da çok seviyordum randevularımızı aksatmadan hepsine gittik.Son randevum pazartesi günüydü grip olmuştum hastaydım doktorumla konuştuk 40. Haftadaydık doktora artık ne zaman doğacak dedim çünkü bende ne sancı ne su patlaması nede nişan gibi belirtilerin hiçbiri yoktu suni sancı başlatıcaz dedi en başından beri normal Doğum düşünüyorduk yarın gel başlatalım dedi haftaya bayram zaten bayramdan önce halledelim bu işi dedi bende dedim ben hastayım halim yok cumartesine kadar bekleyelim hem iyileşeyim hemde belki kendi sancım gelir dedim tmm dedi cumartesi oldu tabi bende yine belirti yok yatışım yapıldı 12.30 da alttan fitil tarzı ip gibi bişi yerleştirdiler rahim duvarım çok kalınmış açıklığımda olmadığı için önce alttan denediler 15.30 a kadar tık yoktu bende alttan muayeneler çok kötüydü ama tabi 15.30 da sancım başladı ama dayanabilecek şekilde 3 saat sonra açıklığıma baktılar yine aynı 0 açıklık değişiklik yok sonra alttan balon gibi bişi yerleştirdiler bu dedi 3 - 4 cm açıklık yapar dedi sevindim tmm dedim yaptılar işlem çok zordu ağladım sonra 3 saat de o durdu yürürken çıktı doktor geldi baktı 1,5 cm açıklık var dedi.Sonra tekrar ilk taktığı ip olan şeyi taktı gece 11 e kadar bekleyeceğiz açılma olmazsa seni dinlendiricez sabaha kadar dediler açılma olmadı alttaki ilacı çıkardılar ama benim kendi sancım başladı bu seferde hiç uyumadım sabah 5 e kadar sancı çektim 5 de kontrol edildi yine açılma yok serum ile suni sancı verildi en beteri burda başladı 90 dan inmeyen sancılar çektim çok ama çok kötüydü 7 de doktorum kontrol etti yine açılma yok ağlamaktan helak oldum sezeryane alın diye yalvardım resmen en sonunda eşimin de konuşmasıyla ikna oldu serumum durdu fakat sancılarım devam ediyordu ameliyathane hazırlanana kadar yine sancı çekmeye devam ettim 9 da sancıyla ameliyat masasına yattım spinal istedim oğlumu görebileyim hemde ağrım daha az olur diye 9:20 de oğluşum doğdu merhaba dedi annesine ve dünyaya.Hala suni sancının o dehşet dolu sancılarının etkisindeyim şuan ağrım var doğrulamıyorum yürümeye kalktım baya bi zorlandım ağrı çekmeye devam ediyorum ama buna şükür sonunda oğlum kucağımda nede olsa bu ağırlarda geçecek elbet.Sizlere çok güzel bi Doğum hikayesi anlatmak isterdim hep de öyle hayal ettim ama olmayınca olmuyor Doğumumun öncesi de sonrası da ağrı ve sancılı😔Allah doğumu bekleyen herkese yardımcı olsun sağlıcakla sıhhatle kalın dostlar🙏🏻
Momandboy AsyAras Saglik olsun canim cok sükür evladina kavusmussun dedigin gibi bu ağrılarında geçecek Rabbim analı babalı büyütmeyide nasip etsin.