Cicilibicili Aranızda uzun doğum hikayelerini okumaya bayılanlar olduğunu biliyorum hepinize selam olsun , vee çoktan yazma sırası bende olan hikayem özetle (!) şöyle :
Hamilelikten artık yorulmuş bedenim , ağrılarım , sızılarım , endişelerimle 40+1 sabahına uyandım. Akşamdan konuştuğum arkadaşım artık haftan geçti dikkat et en ufak bi hareketsizlikte kontrole git demişti . Ve o gün bebeğimin hareketleri pek bi güçsüzdü. Eşime yazdım gel bi kontrole gidelim diye. Gittik; Nst de sancılar 50-60 larda , açıklık yok ve bebekte herşey yolunda . Henüz doğuma dair bi şey yok dediler.ben bu kız bana suni sancı aldıracak kesin diye umutsuz umutsuz eve döndüm. Yolda giderken ufaktan sancılar başladı ama yalancıdır diye aldırış etmedim . Hastane 30 dklık mesafede. 2 yaşındaki oğlumla kardeşimi alıp yemeğe gittik ve ben yemeği bitirir bitirmez gelen sancılarda oturamaz oldum . Hangi akla hizmet doğum sancısı değildir dedm bilemiyorum . Üstüne bi de Oğlumu alıp meydanda kurulan oyuncaklara götürdüm . Çocuk eğlenirken ben sancı çektim . Her sancıda Gözlerimden yaş gelmeye başlayınca doğum olduğuna kesin kanaat getirdim. İlk doğumda çok uzun saatler sancı çektiğim için rahat davrandım . 3 gün oğlumun yanında olmayacam bari o dk mutlu olsun diye ben dışarda sancı çekmeye devam ettim. Etrafımda çocuk sesleri renkli renkli dönen oyuncaklar ben gözyaşları içinde sancıları karşılıyorum , bi yandan oğlumdan 3 gün ayrı kalıcam onun stresi çöktü yüreğime , ilk ayrılığımız olacaktı . 15-20 dk sonra baktm dayanılcak gibi değil aldım eve geldim kız kardeşime emanet ettm uyutsun diye eşime mesaj attm müşteri azalınca gel diye . ben de duşa girdim . Su biraz rahalattı ama artk her sancıda ben bağıra bağıra ağlamaya başladm . 2 yaşındaki yavrum saçlarımı okşadı öptü bi de sanki biri kulağına fısıldamış gibi belime dokunup ovma hareketleri yaptı . O beni benden aldı zaten . Ben nasılsa hastaneye gidince daha doğuma almazlar evde sancı çekeym kafasındaym ama kız kardeşim öyle görmeye dayanamamış eşime yazmış eşim geldi ben çıplak bi şekilde küvete girme çabasındaym ona da diyorum ki ‘git miranı uyut duş al rahat rahat hastaneye gidelim. Eşim baktı dedi manyak mısın ne halde olduğunun farkında değilsin herhalde miran bugün uyumasın hadi giyin gidiyorz dedi . Her sancıda ya dört ayak üstüne ya da çömelir pozisyona geliyordum çünkü o sırada beni bi tık rahatlatan tek şey bu oluyordu. Araba kapısı açık ben sokak ortasında kaldırımda dört ayak üstünde sancıların geçmesini bekliyorum. Arabaya bindikten sonra artık sancılar gerçekten başka bi hal almaya başladı ıkınma hissi geldi eşime kafası bacağımın arasında nolur hızlı sür diye yalvardım resmen . 3 dk da bir geliyor ve bebek arabada gelmesin diye ıkınmama çabasındayım . Her sancıda kemeri açıp o daracık yerde bi rahatlama çabasına giriyorum ama nafile . Hastaneye geldik ama ne geliş , ben başka bi boyuttaym artık , etraftaki kimseyi görmüyorum , koridorları tekerlekli sandalyede her sancıda ağlaya ağlaya bazen de çığlık ata ata geçtim. Doğum katına geldiğimde artıık dayanamdım kendimi yere attım taytımı çıkarmaya çalıştım çünkü gerçekten bebek gelmek üzereydi üstümdeki herşeyden kurtulmak istiyordum. nolur epidural yapın dayanamıyorum diye yalvardım başıma üşüşen 3 ebeye. Ayağa kalkıp yürüyecek halim yoktu açıklığa hemen orda baktı birisi ve 9 cm dedi . Doğumhaneye bile götürmediler hemen bi odaya alıp sedyede doğum pozisyonu aldırıp ıkınmamı söylediler. Sancı geldiğinde ıkındım sancılar gittiğinde uyudum. 3-4 ıkınma sonra 18 aralık 22:07 de kesesiyle birlikte doğdu meleğim . İEbe kesesini patlattı , bi kaç sn ağlamadı sonrasında inletti odayı miniğim. (O bi kaç sn sizin de nefesiniz kesiliyor ) eşim kordonunu kesti sonrasında ebe göğüs kafesime koydu bebeğimi , öyle sıcak öyle güzelden de öteydi ki . Abisinin kız versiyonuydu resmen. Nerdeyse arabada doğacaktı , jet hızıyla hayatıma girmişti 😄 yaklaşık 1 saat ten teması yaptık. Giydirmeleri için ebeye verdiğimde aaa bi de ne göreyim üzerime sıçmış hanımefendi 😄 ilk kakasını da böylece yapmış oldu . Doğum esnasında köprücük kemiği kırılmış maalesef yapılacak bişey yokmuş. (Kendi kendine kaynadı kolda hareketsizlik dışında bi şikayetimiz olmadı ) Tüm bu olup bitenler 2 saat içinde olmuştu üstelik o gün kontrolde doğuma dair bişey yok denmişti, ne sürpriz olmuştu benim için . 2. doğumumdu ve sanki ilk kez doğuruyordum ilkinden çok çok farklıydı . Güya kolay doğum ama ne çektiğimi ben bilirim. 😄 gelecekleri zamanı kendi seçiyorlar , ‘bebek’ denen şey gerçekten anne karnına girdiği andan doğumuna kadar mucizenin dünyadaki somut hali bi kez daha anladım.
(Can parçama not)
Elvan’ koydum adını canım kızım , ismin gibi bi hayatın olsun , renklerin hiç solmasın , elvan elvan çiçekler açsın yolunda. Senin doğduğun gece dolunay vardı gökyüzünde ve parlatıyordu her yeri . . Sen de öyle doğdun hayatıma , öyle aydınlattın yüreğimi, abine kardeş , bana 2. Yoldaş oldun şu gurbet ellerde . Allah acını göstermesin bana . Seni ve abini çok seviyorum ömrümün yettiğince hep yanınızda olacağım.
Dilerim isteyen herkes bi gün bu duyguyu yaşasın . . Yazım hatalarım olmuşsa affola. Hepinize kokulu öpücükler