Bir gün bende buraya doğum hikayemi paylaşmak için sabırsızlıkla bekliyordum. Herkesin doğum postlarını heycanla okuyordum ve acaba benimki nasıl olacak diye merak ediyordum. 38+0 da nişanımın gelmesiyle heycanım başladı çünkü çok haftalar öncesinde sürekli düzensiz sancılarım geliyordu sanırım çok fazla beklemeyecek benim canım oğlum diyorduk. Ardından 38+4 akşamı activating labor egzersizini yapayım acaba işe yarar mı diye düşündüm ve yapmaya başladım daha 2. Dakikada squat pozisyonuna geçmemle içimde bişeyin patladıgını hissettim ve bacaklarımdan sular sızmaya başladı. Hemen eşimle panik halinde esyalarımızı toparlayıp önceden kararlaştırdığımız hastanemize gittik. Almanyada malesef takipte oldugunuz doktorunuz doğumunuzla ilgilenmiyor. 36. Haftadan sonra hastanenizi belirliyorsunuz ve doğumunuz ordaki ebeler ve doktor seçiminize göre ilerliyor. Hastaneye gittiğimde ebe gelip ilk kontrolümü yaptı henüz düzenli bir sancım yoktu açıklığıma baktıgında ise 2 cm di. Tamam sorun yok kendi sancılarının gelmesini bekleyelim dedi. Odama geçtim ilk gece hiç uyuyamadımhrycandan bu çok kötü oldu benim için ertesi gün 0 enerjim vardı😩 İlk 24 saat hiçbirşey olmadı. Bu arada suyum geldiği için enfeksiyon riskinden çok korktuklarından sürekli açıklığıma bakmadılar ne olur ne olmaz diye antibiyotik tedavisine başladılar yanlızca Nst kontrolü yaptılar. 2. Gün akşamı sancılarım biraz şiddetlenmeye başladı 10 dk da bir geliyordu ebeler sıcak banyo hazırladılar biraz iyi geldi ama daha sonra dayanamıyorum diyince buzkopan verdiler bu seferde bi baktım ki sancılarım gitti gece sabaha kadar uyumuşum ki iyi ki uyudum diyorum :/ sabah doktorum geldiğinde artık suni sancı vermenin zamanı geldi dedi neredeyse 48 saate yaklasıyordum. 2 saatte bır hap formunda 2 doz aldım ve sonrasında 5 dk da bir o çılgın sancılar gelmeye başladı. Tam 5 saat boyunca sancıları nefes egzersiyle karşıladım. Daha sonra şürfen epidural verin dayanamıyorum dedim ve tamam dediler. İşte herşey şimdi başlıyordu. Anastezi doktoru geldi epidural takmak için ben normalde türkiyedeki yapılan tekniği izledim 5 dk da kolay bir işlem gibi gözüküyordu fakat burada doktor çok canımı acıttı takarken ve yanlış taktığını söyleyince ben iyice panikledim ardında 3 kere daha denedi ve oldu dedi sonunda. Neyse dedim artık sancı hissetmiyorum ne güzel. Tek bir ebe gelip kontrol ediyordu sürekli sağ sola dönerek pozisyon değiştirmemi istedi bu sırada sanırım epidural yerinden çıktı ben sancıları tekrar hissetmeye başladım ama ebe hayır biraz olur hissedersin diyordu ama ben baya hissediyordum. Ardından çişimi boşaltmak için geldiğinde çığlık atınca ben sanırım işe yaramıyor evet hemen doktoru çağırıyorum dedi. O sırada inanılmaz sancılarım gelmeye başladı emekleme pozisyonunda çığlık atmaya başladım dayanamıyordum ağlıyordum ebe geldi vr bakalım kaç cm acıklığın var dedi kontrol ettiğinde inanamadı neredeyse yarım saatte tam açıklık hadi dön ve ıkınmaya başla dedii. Fakat ben o kadar çok enerji kaybettim ki ıkınamıyordum. Bi de en son öğlen yemek yemiştim hiç halim yoktu. Tam 2.30 saat uğraştık benimle ilgilenen ebe o kadar iyiydi ki hep korkuyordum kendi memleketimde değilim nasıl anlaşıp yapıcam diye. Sürekli beni rahatlatmaya çalıştı kesik olmasın diye yağlarla doğum anında masaj yaptı. 2.30 saatin sonunda tam 39+0 a ulaştığımızda canım oğlum bi an da geldi dünyaya bi an kısır bir döngüdeyim bu ıkınmaların sonu gelmeyecek hiç diye beklerken kesisiz bir şekilde çıkıverdi :) kucağıma koyduklarında tarifi olmayacak duygular içindeydim fakat eşime dönüp asla 2. Çocuğu normal yapamam sezeryan olursam olur dedim hala biraz etkisindeyim sanırım. Boşuna annelerimiz anne olunca anlarsın lafını kullanmıyormus gercekten onlar için ne kadar şey yapsak azdır. Umarım kimse benim gibi aksilikler yaşamaz doğumunda gerçi türkiyede bu süreç daha az acılı şekilde ilerletiliyor. Burada daha az ilaç daha az müdahale doğal olsun herşey diye uğraşıyorlar. Herkese şimdiden hayırlısıyla yavrularını kucaklarına almalarını dilerim 🙏🏻