Senibeklerken 17 ağustos sabahı normal bir güne uyandım. Meleğimin gelmesine 27 gün vardı daha. Evde biraz oyalanıp eltime kahvaltıya gittim. Kahvaltı esnasında 10 dakikada bir sancım gelmeye başladı. Tabi daha cok erkendi. 36+1 deydik. Yok canım yalancı sancıdır dedim. Sancılar 5 dakikada bir gelmeye başladı ve geldikçe gözümden yaş getiriyordu. Ama benim bebeğim daha dönmemişti bu sancılarda neyin nesiydi. Hemen doktorumu arayıp gittik. Muayene etti ve doğum başlamış ama bebek ters acil sezeryana alınacağımı söyledi. Baştan beri deli gibi normal doğum isteyen ben sezeryan olacaktım. Ama önemli olan yavrumu sağ salim kucağıma almamdı. Kahvaltı yaptığım için saat 4e kadar beklememiz gerekiyordu. Hastaneye yatışım yapıldı. Saat 1den 4 buçuğa kadar inanılmaz sancı çektim. Vakit gelmişti. Ameliyathaneye alındım. Spinal için iğnem yapıldı. Doktorum geldi. Ellerim titremeye başladı. Nabzım 140 atıyordu.Uyuşuktum belden aşağı bir şey hissetmiyordum. Ama kalbim duracak gibiydi. Ne zaman keseceksiniz dedim. Önce uyuşup uyuşmadığına bakmak için bir iki test yapıcam dedi. Ben bekliyorum test yapıyor diye. Sonra bir an doktorum bana baktı ve duydun mu sesi dedi. Evet duymuştum. Bebek ağlama sesi geliyordu. Benim bebeğim hiç anlamadan doğmuştu. Şok oldum yaaaaaa bu benim mi diyebildim sadece. Doktorum daha fazla heyecan yapmamam için ufak bir şaka yapmıştı bana :) Hayatımda yaşadığım en güzel andı. Onu o an görmek paha biçilemez. İyiki tamamen bayıltılmadım. Ve ben 4 yılın sonunda ANNE oldum. Dünyanın en güzel duygusu bu. Rabbim isteyen herkese nasip etsin inşAllah.
ardengunes Allah anali babalı büyütmeyi nasip etsin insallah canim benim saglikli sihhatli 🙏 acaba bende hikayemi yazabilecekmiyim böyle inanasi gelmiyo insanın 😊