İlkinde kalp atışı oluşmadığı için küretaj olmuştum. Daha hamile olduğumu öğrenir öğrenmez eşime söyledim, kimseye de söylemeyelim kalp atışı oluşana kadar en azından dedim. Eşim annemlere söyleyelim sadece deyince tamam dedim. Kayınvalidem sağ olsun toplu bir ortamda herkese söylemiş. Onun herkese söylediği günle benim küretaj olacağımı ona söyleyeceğim gün aynı gündü. Herkes gelip bana hayırlı olsun derken ağlamamak için zor tutmuştum kendimi. Sonrasında da her kafadan bir ses, görenin sanki hiç çocuğum olmayacakmış gibi tavsiyeler vermesi filan… neyse şimdi yine hamileyim, yine söylemeyeceğim dedim ama kayınvalidem artık sürekli sorduğu için söylemek zorunda kaldık. O da yine herkese yaydı tabi ki. Daha 5-6 haftalıkken herkes öğrendi.