minikbebegim19 1 sene önce normal doğumla oğlumu kucağıma aldım. Şimdi biraz klişe olacak tabi ama doğum her bedende farklı gerçekleşir. Acı eşiğin, hamileliğini nasıl geçirdiğim çok önemli.
Ben 5 saat sancı çektim hastanede. Muayeneye gidene kadar böbreğim ağrıyor zannediyordum, neyse ki annem kalk gidelim dedi. Çünkü suyum gelmemişti, nişan dedikleri şey de gelmiş sayılmazdı aslında parça parça jelimsi akıntım oluyordu son haftalarda.
Neyse, gittik, yatışım verildi, başlarda doğru düzgün sancı bile çekmedim. Açıklık kontrolunde doktorum biraz yardımcı olmaya çalıştı açıklığın ilerlemesi için, parmağıyla hafif genişletmeye çalıştı o sırada canım yandı evet ama kısa sürdü açıklığın ilerlemesi.
- saatin sonunda suyum kendiliğinden geldi, ve 3 cm olan açılmam birden hızla artmaya başladı. 4. saatten sonrası biraz zorladı beni, nefes egzersizleri yaparak acıyı atlatmaya çalışıyordum. İşe de yaradı gerçekten.
Benim tek şanssızlığım yurtdışında devlette doğum yapmam oldu. Yataktan kaldırmadılar yani, yatarak sancı çektim. Oysa yürüyüp duşa falan girseymisim demek ki daha kolay doğacakmış bizim civciv.
Son anlarda yatamadım artık, bu kısım en zor olanıydı ve sadece 15 dk sürdü. Sancı arası kesilmişti sürekli sancı vardı. Birşey beni yataktan attı sanki, yatağın kenarında çöktüm hemşireler koştu geldi ne oldu diye. Dedim ölüyorum galiba 😂 Doktoru çağırdılar açıklığa baktı at kendini çatala dedi, oraya nasıl çıktım, nasıl ıkindim defalarca, nasıl doğurdum.. Sonra bir rahatlık, oğlum karnımın üstünde, ben ağlama krizine girmişim 😅 Gördüğün gibi ne çok zor, ne de öyle çok kolay bir şey bu doğum. Psikolojik olarak hazır olmak gerek öncelikle. Pes etme. Ben 2 cm açıklıkla girdim, 3 saat sonra sadece 1 cm ilerlemişti açılma. Ama suyum geldikten sonra jet hızıyla ilerledi olaylar.