Bendee sonunda tamamen Anne olabildim diyebiliyorum 🥰Ben 40+2 yken normal doğum için bekledim hep yalnız idrar yolu enfeksiyon çıktığından sezeryana almak zorunda kaldım ve bir saat içinde karar verip alındım hemen o an tarifsiz duygu içerisindeydim çünkü hayatımda hiç ameliyat geçirmemişim onu da geçtim iğneden bile deli gibi korkan biriydim o an hiç düşünemedim bunları neyse girdim belden iğne hiç acı vermiyor sonta meselesinden çok korkuyordum ama uyuşukken yaptılar 12 de girdiğim ameliyattan 12:15 de bebeğim çıktı odaya bende 12:30 da odaya çıkmıştım tamamen ilk 6 saat uyuşukluk olduğundan hiç acı ağrı birşey yok ilk kalkış anı beni korkutuyordu bünyeyle mi alakalı bilemeyecem normal bir şekilde kalktım baş dönmesi mide bulantısı bile yapmadı sadece tecrübesizlikten dikişlerim açılır diye adım atarken kendimi kasıyordum, zaten hastane sürekli ağrı kesici antibiyotik yaptığı için rahatsınız ben eve gelince biraz ağrılarım oldu ama öyle yok ölecem yok şöyledir o kadar değil zaten dikiş ağrısı normaldir sonuçta ameliyat oluyorsunuz her ameliyatın ağrısı vardır. Birde ben sürekli yürüdüm hiç yatmadım 20 dakika da bir odada tur attım o yüzden gazımı da erkenden çıkarmıştım 😊Şuan 3 gün oldu perşembe dikişlerim alınacak inşallah o zamana kadar daha iyi olurum tek sorunum işte birinin desteği olmadan kalkamıyorum yada bebeğimi beşiğimden alamıyorum onları da kaç güne tamamen yaparım sabırsızlıkla bekliyorum bebeğim gazlı bir bebek sürekli ağlıyor o yüzden bir kat daha ilgilenmem gerekiyor çabucak iyileşmem için önerilerinizi de ihtiyacım var🙏🏻ama herşeye rağmen bebeğim yanımda anne olmak çok güzel istersen ağrıları 1 ay sürsün bakınca 3 güm nasıl geçmiş onu bile anlamadım ağırlar diner elbet önemli olan bebeğin sağlığı 😊❤️