Arkadaşlarım güzel anneler, anne olacaklar, olmak isteyenler.. Dünyanın en güzel duygusunu çok şükür ben de tattım sonunda. Öncelikle söylemek isterim ki beklediğimden çok çok daha kolay geçti bunu hiç abartısız söylüyorum. Gebeliğimin 30. Haftasından itibaren bebeğimin baş gelişimi hep önde gittiğinden sezaryen doğum yapmak zorunda kaldım ve 38+5 te planlı bir şekilde spinal anestezi ile bebeğimi kucağıma aldım. İyi ki spinal anestezi olmuşum çünkü bebeğimin bütün doğum hikayesine şahit oldum ve bu inanılmazdı. Bu konuda tereddüt yaşayanlara sesleniyorum her şeye değer emin olun :) birkaç tavsiyem olacak. Bu süreçte en cok canımı acıtan sonda takılması oldu. Hemşirelerden rica ettim anestezi sonrası yapılmasını istedim ama olmayacağını söylediler. Bu acı da kesinlikle dayanılması mümkün olmayan bir acı değil. Ama imkanınız olursa anesteziden sonra taktırın derim. Anestezi için yapılan iğne hiç ama hiç acıtmıyor basit bir kan aldırma gibi. Sonrası zaten 0 acı. His var ama asla acı yok. Ve 3-4 dk sonra bebeğiniz karşınızda :) ameliyat sırasında da en cok zorlayan bebek cıktıktan sonra dikişlerin atılmasını beklemek çünkü bşran önce bebeğinizin yanına gidip onu koklamak için can atıyorsunuz başka hiş bir duygu hissetmedim :) çok çok dua ettim bütün bebek bekleyenlere, isteyenlere sağlıkla kucaklarına alsınlar diye. Umarım isteyen herkese hayırlısı ile nasip olur. Sormak istediğiniz extra bir şey var ise severek yanıtlarım. Herkese kolay doğumlar diliyorum. 🙏🏼🌸