arasmomx21x kuzum sana simdi bise anlatcam. Ben ramazandan beri bir kaynanam bir annemler derken baya yogun yasadim bir ayi. Evim sirnakta ve esimle tekiz. Alistim kalabaliga geldim eve delircem. Ev bana daraliyor. Allahim yok boyle aglama. Afakanlar basiyor icimi. Kalbim sıkisiyor. Her dakka insan aglar mi. Hemde hickira hickira. Valla o an neler yasadim neler. Sonra Allah bu şukursuzlugume neler verdi bana. Saglikliydik sikintimiz yoktu. Hersey ye ic gez durumundayim ama huzurum yoktu icimde. 27 haftaliktim. Ohafta bi anda sanci girdi icime. Erken dogum dediler. Nerden cikti anlamadim. Oyle biseyim simdiye kadar yoktu. Şok oldum. Kimsem yok doktor yok hastane yok. Cocugumu benden alacaklardi. Sezeryan dediler 112 ile batmana yolladilar. Hayatimda yasadigim en korkunc anlardi. Sancidan deliriyorum ama bebegimi kaybetmekten nasil korkuyorum. Ailem apar topar geldi ama gunlerim zehir ziyan gecti. Bide bobrek tasi meselesi cikmasin mi. Bobreklerim tas dolmus. Biri kanala dusmus. Sancilari valla ceken bilir. Hala 29 olmusum erken dogum riskim var ve dusmeyen tasim var. Ben sukursuzluk ettim. Ben elimdeki guzelikleri elimin tersiyle ittim. Suan cok pismanim. Allah daha kotusunu gostermeden kiymet bilinmiyormus