Merhaba ;
38+3 te sezeryan doğumum oldu. Ameliyattan zaten çok korkuyordum . Belden vurulacak iğneden sonrasındaki acıdan falan . Ameliyattan önce sonda taktılar canım yandı. Ameliyathanede belden yapılan iğne ilginç bir şekilde hiç canımı yakmadı anlamadım bile . Direk uyuştum zaten . Fakat sonra göğsümde bir ağırlık , omuzlarımda bir ağırlık mide bulantısı başımda bir hemşire benimle konuşuyor . Midem bulanıyor dedikçe bir iğne yapıyordu o an geçiyordu mide bulamam birazda sakinleşiyordum ama sanki kaburgalarımı sıkıştırıyorlar gibi hissediyordum . Göbeğimi o kadar sarsalıyorlardı ki her dokunuşu hissediyorsunuz sadece canınız yanmıyor . Her işlem bitikten sonra temizlerken de lars lurs çekiştire çekiştire temizliyorlar . Neyse yukarı çıkardılar . Kum torbası koydular karnıma daha o an acımaya yanmaya başladı . 4 saat sonra hemşire geldi karnıma basması gerektiği söyledi pis kan çıkacakmış . Çok çok can yakıcıydı sonra kum torbasını kaldırdı . Ama ağrılarım yanmam olıyordu . Ayaklarımı daha hissedemiyordum hafif karıncalanma oluhırudu ama karnımdaki ağrıyı hiissedebişyprudm . Akşam 9 gibi hemşireler geldi beni yürütmeye hayatımda yaşadığım en büyük acıydı diyebilirim . Öyle bir yanma yok. Bi de saat başı kalk yürü dediler . Çok çok zordu . Sezeryan kesinlikle tavsiye edeceğim bir şey değil. Doğum yapalı 8 gün oldu hala yatıp kalkarken yanmam olıyor dikiş yerinden. Sanki her seferinde falçatayla kesik atıyorlar . Yaşayan ne demek istediğimi daha iyi anlar . Keşke çatı darlığı takmadan normal doğursaydım çok dedim yani . Bu yara ömür boyu bizimle gidecek 😒