22 Kasım 2021 de saat 20 30 civarında kasılmalarmın gelmesiyle birlikte doğumun başladığını hissettim. Hissettim diyorum çünkü artık 40 artı 0 dım ve geldi mi doğdu mu doğacak mı karnım inmedi nasıl iner diye düşüne düşüne bir hal olmuştum. Zaten ilk doğumda kızım 40haftalıkken mekonyum yaptı diye apar topar sezaryen oldum bu doğumda da aynısı olacak tarihi geçecek diye çok korktum. Neyse ki miniğim gelmek istedi o gün tam da sabah babaannemin hala karnın gerçekten burnuna değecek inmemiş sanki doğmayacak demesiyle gülmüştüm nasıl isterse bebek bakalım diyordum ama içim içimi yiyordu. Neyse gelelim akşam saatlerinde düzensiz kasılmalarıma 2 dk bir 5 dk bir bazen 10 20 dk ama ben çok tedirgin ve gerginim. Çünkü sabahına eşimin günübirlik şehirdışına gitmesi gerekiyor beni geriyor hadi hastaneye geçelim doğum mu anlayalım diye. Ben de biraz oyaladım 10 11 Di eşim uyuduktan sonra daha düzenli gibiydi sancılar 10 dk nın altındaydı 7 8 dkydı. Yine beklemeliyim diye düşündüm doktorum 5dk da bir olunca gel demişti çünkü. Ama bir yandan da eşim patronuna haber verecek ne yapalım gidelim diye düşündüm saat gece 1 de hasteneye 3 cm açıklıkla giriş yaptık. Doğum çantamı getirmemiştim ben sabah gelin biraz daha sancı çek gibi bir şey bekliyordm ama ebe doğumun başlamış sabaha kalmaz doğurursun çok güzel bir doğumun olacak diye beni motive etti. Ben böyle o an hala sancılarım çok sık değil diye pek inanmadım. Ve her ssvd adayının yaşadığı acaba hissi ile güvenmedim kendime de açıkcası. Ebe 1 2 saat sonra muayene ettiğinde 6cm Di. 3 cm de muayene ettiğinde hindistan cevizi yağıyla rahim ağzına biraz masaj yaptı bence o yüzden o kadar hızlı açılmam oldu diye düşünüyorum. Bebek elini başının üzerinde tutuyormuş bu arada. Böyle doğmaz biraz bekleyelim bakalım çeker mi dedi. Meryem Ana otu da çok kısa bir sürede tomurcuklarına kadar açıldı o da beni çok mutlu etti. 6 cm deki muayenede bebeğimin başının üzerinden elini çekmediğini söyledi onunla uğraşırken su kesem açıldı. Ve sonrası tam bir kaos benim bedenim için. Gerçekten fiziksel olarak büyük bir acı ama şunu düşündüm hep herkes yapıyor evet zor ama ben de yaparım hadi bitti sadece 1 2 saat kaldı gibi telkinlerle ilerledim. Eşim ve annem odada yanımdaydılar ama gözüm onları hiç görmedi bile. Annem sarılıp saçımı seviyordu eşim bak çok emek verdik biraz acı çekiyorsun ama bitince çok mutlu olacaksın diyordu ben de sadece biraz sessizlik ve iyi ki burdasınız diyebiliyordum. Pilates topuna hiç oturamadım ben rahat edemedim sancı geldiğinde sadece yürüyerek rahatladım. 1 dk da bir sancılarım varken sancı anında odanın duvarına dokunup yürüyerek sancı arasında da koltuğa oturarak rahatladım . Bu böyle 1 saat civarı sürdü eşimle yürüdüm annemle yürüdüm su içtim tost yemeye çalıştım ama midem çok bulanıyordu yiyemedim hurma yedim süt de yapar inşallah diye. Sonra sağ bacağım kalçamdan çıktı gibi bir his geldi ben artık yürüyemedim ve o zaman sancıları karşılayamayacğım diye ağladım çünkü yürümek çok iyi geliyordu. O ana kadar hiç korkmadım Allah’a güvendim bedenim bunu yapabilir diye düşündüm. Ama ayağım hatta bacağımı kıpırdatamayınca ıkınma durumunu da yapamazsam diye ağladım ebe ile eşim ile doğumhaneye geçtik bebek elini çekmiş çok güzel doğumun olacak dedi ebe. Ve ben bağırmadm hiç ama inleme tarzı sesler çıkardım ki bu şekilde olmaması gerekiyor aslında eğitim de aldım kitaplar da okudum ama o bedenin haliyle pek kontrol edemedim ıkınma durumunu. Nehir hoca ebeler yenidoğan hemşiresi bile bana tekrar hatırlattı ve hepinize tavsiyem mutlaka en önemli kısım son kısım.Ikınma hissi geldiğinde kocaman bir nefes alıp tutun tüm gücünüzle itin. Ben örekede 3 4 kez ıkındım bebek bir kemiğe takıldı hadi kuvvetli dedi doktorum. Sonra çatala geçtik ve orada kendimi toparladım tam olarak ne yapmalıyım dedim ve doğrusunu yaptığımda nefes tutup ittiğimde sadece 2 ıkınmayla bitti doğdu 4 kilo bebeğim epizyosuz. Yani 3 4 kere de olmayan atlatılmayan kemiği doğru yöntemle bitirdik ekip işiyle çok şükür. Yenidoğan hemşiresiyle ebeyle elele kolkola doğum oldu çok da güzeldi. 1 de girdiğim hastanede 5 te bebeğimi kucağıma göğsüme almanın tadına vardım çok şükür. Eşim bebeğin göbek bağını kesti. Sıyrık olduğu için 2 dikiş atıldı sadece. Plesanta doğumunu hissetmedim bile. Bu kadar uzun ve detaylı yazdım çünkü ben de merak içindeydim ne olacak doğum nasıldır diye. Şunu söyleyeyim bacağımdaki doğumda oluşan uyuşukluğun gitmesi tam 3 hafta sürdü. Beden kendini çok güzel toparlıyor. Doğumhanede nasıl bu ayakla ıkınıcam dediğimde ayağını hissetmezsin şuan bak ağrımıyor dediklerinde gerçekten ayağım bacağım ağrımıyordu. Yürüyemiyordum ama o an yürümeme ihtiyaç yoktu. Sancı bitip de ıkınma hissinin peşpeşe gelmesi o an tüm bunlar olurken de bu düzene hayran kalmama sebep oldu. Yani şunu demek istiyorum her darlıkla bir bolluk veriyor Allahım sadece teslim olun ve kendinize bedeninize bebeğinize güvenin.