Herkese merhaba. Burda çok doğum hikayesi okudum ve yaşadıklarımdan sonra bende tavsiye niteliğinde moral gibi olsun diye sizlere hikayemi yazmak istedim. Ben normal doğumu çok isteyen ve sezeryandan aşırı korkan biriydim.34 haftalık hamileyken bebeğim makat gelişti. Doktor dönme ihtimali zor dedi. 36 haftada tekrar kontrole gittiğimde bebeğim normal doğum pozisyonunu almıştı. O kadar sevinmiştim ki bu benim için bir mucizeydi doktor bile çok şaşırdı dönmesine. 37 haftaki kontrolünde Bebeğin başı doğum kanalına yerleşmiş ti. Fakat Doktor suyumun çok fazla olduğunu ve bebeğin yerinin hala dar almadığı için tekrar dönebileceğini söyledi ama ben inanmamıştım. 38 haftada yine bebeğim baş aşağı ydı. 39 haftada nişanım geldi ve birgün evde sancım tuttu O kadar sevindim ki çocuğuma kavuşacağım için. Hastaneye gittik nst ye bağlandım doğum Sancılarım başlamıştı. Acildeki doktor bile suyunun o kadar fazla olduğunu söyledi ki çocuğunun yeri çok bol ve biz açıklığına bakarken bile bu çocuk aslında dönebilir dedi. O gece hastanede yattım sabaha karşı Sancılarım hafifledi ve benim çıkışımı verdiler. Tekrar sancın tutarsa ya da kanamam olursa veya suyun gelirse hemen gel dediler. Ertesi gün bebeğin hareketleri azaldı. Ve ertesi gün normal kontrol günümdü ve doktora gittiğimde bebeğim makat gelişti… Doktor doğum Sancılarım tuttuğu için beklememizin çocuğun hayatını riske atmamız olduğunu söyledi. Doğum sancılarının tuttuğu için suyun gelirse bu çocuğu yaşadığımız çok zor olur dedi. Dünyam başıma yıkıldı çünkü hem Sezeryandan çok korkuyordum hem de normal doğum için çok takıntılıydım. Doktor geciktirmeden karar vermemi bugün ya da yarın için sezeryana gün almamı söyledi. Geçen her saatin bebeğin sağlığı açısından risk olduğunu söyledi. Ağlaya ağlaya o gün sezeryan olmaya karar verdim Nasıl olsa öyle ya da böyle bebeğe kavuşmak zorundaydım. 4-5 saat içerisinde sezeryan için hazırdım ve ben sadece belden aşağı ın uyuşturulması istedim bir cesaretle. Ameliyathaneye girdiğimde o kadar korktum ki her yerim zangır zangır titremeye başladı ve maalesef tamamen uyutulmak zorunda kaldım. Ve ameliyat esnasında bebeğim poposunu aşağıya verdiği için doktor bebeğimi çıkartırken Bebeğimin bacağı kırıldı.. doğumdan çıkıp odaya gittiğimde bebeğimi sordum Çünkü bebeğim yoktu.. eşim yanıma geldi ona da sordum bişey yok sağlık kontrollerini yapıyorlar dedi ve o arada doktor geldi doğumda aksilikler yaşadık çok özür dilerim diyerek noldu dedim eşim kanaman olmuşta doktor ondan bahsediyor dedi. Ben iyice kendime geldiğimde eşim çocuğun bacağında Bi sıkıntı var henüz belli değil röntgen çekilecek dedi birden söylemedi bana sütüm gelmez vs diye. Sonrasında bebeğim geldi eşim güç bela yanımıza getirmiş anne bebeği görmek istiyor diye tüm mesuliyeti kabul edip almış bebeği ve bebeğim geldiğinde bacağı alçılıydı… Göğüsten altı komple…. Ben sezeryandan korkarken daha kötüsü gelmişti başıma… Çok zorlu bir süreçti şimdi 2 aylık oldu bebeğim ve 1 sene boyunca bacağını korumamız gerekiyor ve kırık bacağının diğerinden kısa kalma ihtimali var… Velhasıl kelam doğumdan korkmayın o çocuk illa ki çıkacak ben bu korkuyla sezeryan olduysam herkes olabilir…. Hiç korkmayın tek ki sağlıklı kavuşun… Dünyanın en güzel şeyi o… Ve çocuğunuzu bağrınıza basın doğumdan sonra bu büyük bir lüks bence bunun bir nimet olduğunu bilin ben 1 ay doğru düzgün kucağıma alamadım alçıdan sadece emzirmelerde alabildim… Her anın tadını çıkarın her zaman güzellikleri görün… Ve en önemlisi kendinizi şartlamayın özellikle doğum konusunda. İnşallah herkes sağlıklıca yavrusunu kucağına alır ve isteyen tüm kullar evlat sahibi olur🤲🏻🌷