Merhaba kızlarr ben geldim. 24 aralık cuma yani bugün saat tam 10:58de spinal sezaryen ile kızıma kavuştum. Her şey gayet güzel ilerledi benim için. Sizlere de cesaret olsun diye anlatmak istedim. Bugün sabah 8 buçuk gibi hastaneye geldim ve yatışım yapıldı. Nst damar yolu vs gibi kısımlardan geçtim ve beklemeye başladım. Tam saatini hatırlamıyorum ama saat 11e doğru beni götürmek için geldiler. Onlar gelince çok korkmuştum ağlamak üzereydim. Eşimi geride bırakmak ve başıma ne geleceğini bilmemek çok korkutmuştu sanki beni. Ama eşimi kapının ardında bırakıp içeri girdiğimde tüm korkularım geçmişti. Öncelikle ameliyat olacağım masaya oturdum ve arkamdan iğne yapıldı. Ben çok korkuyordum iğneden ve canım da tatlıdır normalde ama inanın hiçbir şey hissetmedim. Sonrasında zaten uyuştum ve yatırdılar beni. Doktor hazır olduğun zaman söyle başlayalım dedi bende içimden dua okumaya başladım. Daha başlayalım demeden kızımın sesini duydum ve inanın ne korku ne hüzün hiçbir şey kalmadı. Zaten acıya dair hiçbir şey hissetmedim. Birde kızımın sesini duyunca her şey bitti bende. Bol bol öpüp kokladım o an ağlaya ağlaya. En fazla toplam yarım saat içerde kalmışımdır. Hemen odama aldılar beni bebeği de doktor kontrolüne götürdüler bebeğimde yarım saat 45 dk sonra geldi yanıma. Uyuşmalarım ne kadar sonra geçtiğini hatırlamıyorum o heyecanla. Adet ağrısı gibi agrım olmaya başlamıştı bayağı bir süre dayandım ama dayanamayacak noktaya geldiğimde hemşireleri çağırdım ağrı kesici verdiler. Akşam 7 gibi gelip sondamı çıkardılar ve 5 dk falan yürüttüler. Ben bir yürürken zorlandım başım döndü ve midem bulandı. Ama zaten çok zorlamadılar yürütmek için. Gazımı da çıkarttım o sıra. Gaz çıkarmada cok zorlanmadım hatta kendiliğinden çıktı diyebilirim. Her şey bu kadar basitti. Şimdi kızım yanımda uyuyor. Bakmalara doyamıyorum. Kokusu zaten beni benden alıyor. Acı çektim evet ama inanın hiç gözümde büyümedi çünkü kızımın sesi her şeyi unutturdu. Benden bu kadar kızlar. Happy momdan happy kidse geçiş yaptık. 🥰👼🐣