Evet şuan saat 11 buçuk. Son 1 gün değil de son saatler diyebiliyorum artık. 9 aydır buradayım türlü türlü eleştiriler aldım, sorularıma cevap buldum, bilgilendim, bildiklerimi paylaştım. Hatta sıkıntılarımı bile sizler sayesinde atlattım. Benim hamilelik serüvenim bitiyor güzel anneler ve hamişler. Ben yarın öğlen saatlerinde kızıma kavuşuyorum. Son zamanlarda çok ağrım oldu, yürüyemedim, tuvalete bile eşimin yardımıyla gidebildim. 36 hafta itibariyle zorlu günler başlamıştı bende. Ağrılar, mide yanmaları, gece uykusuzlukları vs herkes gibi bende yaşadım ve ben çok zorlandım. Kızıma kavuşmaya son 1 ay derken birden su azlığı yüzünden sezayen olabilme ihtimaliyle karşı karşıya kaldım. Haftasını tamamlaması için ciğer geliştirici oldum 1 doz. Ve sürekli dinlendim 1 hafta boyunca. Hiç geçmedi o 1 hafta hamileliği boyunca yatanlara sıkıntısı olanlara Allahtan sabır diliyorum gerçekten çok zor bir durum. Acillerden çıkamadım bir süre bebeğim hareket etmiyor diye. Ve en son ki kontrolümde çatımında dar olduğu anlaşıldı ve daha fazla beklemeyelim dedi doktorum çünkü bununla birlikte suyumda azalmıştı. 24 aralık cuma gününe günümüzü aldık ve eve geldik. Bu 2 gün geçmek bilmedi. Ve son saatlerde geçmek bilmiyor. Çok duygusalım, çok heyecanlıyım ama bunlar dışında bir şey hissedemiyorum sanki. Belki de ne hissetmem gerektiğini bile bilmiyorumdur. Kafam ve ruhum o kadar karmakarışık duygular içerisinde ki anlatamam. Korkmuyorum ama bundan eminim. Önce rabbime sonra doktorum ve kızıma en sonda kendime güveniyorum bu konuda. Bakıyorum herkese bu hallerini özleyenler oluyor. Ben çektiğim sıkıntıları özler miyim bilmiyorum ama hamileliğimi, kızımın içimdeki hareketlerini özleyeceğime eminim. Uzun oldu biraz hakkınızı helal edin. Çok duygusal olduğum için bu kadar uzattım aslında. Duygularımı anlatmak, içimi dökmek istedim. Kızımla aynı bedende olacağımız son saatler. Bu sondan 1 önceki postum. Ne zaman olur bilmem ama doğum hikayemi de yazacağım buraya. Şimdilik görüşmek üzere kızlar. 🙋♀️🥰🐣👼🌸