Doğumun üzerinden 3 ay geçti aslında, benim aklıma daha yeni geldi bu paylaşımı yapmak. Hamileyken sürekli pozitif doğum hikayeleri okurdum, bir tanesi de benim olsun istedim ☺️ 23 Eylül gecesi, uyuyan eşimi uyandıracak şiddette tekmeler ve hareketler yaşadık. Eşimin yataktan fırlayışı hala gözümün önünde; “Bu gelecek herhalde hazırlık yapıyor.” deyip baya gülmüştük. 39+2ydim ama hiç sancım yoktu, bebek de doğum kanalında değildi. Diğer gün kontrol için sabah 9da hastaneye gittik ve NST’ye girdim. Sonucu alıp doktora gittiğimizde gel bi bakalım ultrasonla dedi bebeğin kalp atışlarında aralıklı yavaşlama olmuş. Ultrasonla bi baktık boynunda 2 sıra kordon, beyefendi gece kendine oyuncak etmiş kordonunu 😁 Alttan muayene edip açılma var mı diye baktı, eldiven tamamen ıslanmıştı muayene bittiğinde suyun geliyor senin fark etmedin mi dedi, ki gerçekten fark etmedim iç çamaşırım falan ıslanmamıştı yani. Ben giyinirken doktor eşimle süreci konuşuyordu. Önce suni sancı verip normal doğumu deneriz, kordon boyu yeterse sorun yok ama sıkıntı yaşarsak hemen sezeryana alırız falan; hocam ne zaman yapacağız bunları deyince, Tuğba doğuruyorsun kızım sen hala farkında değilsin herhalde demişti 😅
Eşim hemen eve gidip doğum çantasını, kapı süsünü, hediyelikleri falan aldı; ben de yatış işlemlerini yapıp odaya çıktım. Bir ebe gelip üzerimi değiştirmeme yardım etti, biri gelip bir şeyler imzalattı, damar yolu açıldı, NST bağlandı, suni sancı verildi falan etrafımda bir sürü insan ben ne olduğunu anlayamıyorum 😄 Sancılar başlamadan bebeğin kalp atışları yavaşlamaya başladı doktor tekrar alttan muayene etti, açılma hiç yok bebeği riske atmayalım nabzı çok düştü deyip beni ameliyathaneye götürdüler. Spinal anestezi tercih ettim, kan verirken bile eşimin elini tutmadan duramam, hiçbir şey hissetmedim iğneyi yaparlarken iyi ki cesaret edip spinal olmuşum. Ameliyat esnasında hiçbir şey hissetmedim, sadece aşırı derecede üşüdüm 😅 Saat 15:05te oğlum dünyaya geldi boynunda iki sıra kordonla, onunla birlikte ben de hıçkıra hıçkıra ağlamıştım, hemen yanıma getirip yanağıma değdirdiler sonra çıkarttılar ameliyathaneden, saat 4te de ben çıktım. Eşim kapıda gözyaşlarıyla beni bekliyordu, oğlumuzun peşinden annem gitmiş o beni beklemişti. Odaya indik oğlumuz da odada bizi bekliyordu. Kokusu, sesi, kucağıma ilk alışım, her an o kadar mucizevi ki rabbim isteyen herkese nasip etsin gerçekten 🥰🥰
Çok uzun oldu biliyorum, kısacası sabah 9da rutin kontrol diye gittiğim hastenede öğlen 3te oğlumu kucağıma aldım. Doğumun zamanını, şeklini ufaklıklar belirliyor gerçekten 😇🥰♥️