Merhaba kızlar, buraya bunları yazmak için o kadar çok bekledim, olacak mı nasıl olacak kaygıları yaşadım ki 31 yıllık yaşamımda ameliyatı geçin serum bile taktıramayan iğneden korkan bir insandım velhasıl isteğe bağlı sezeryan olma kararı verdim 34.haftamda. Doktorumla konuştuk ve son iki hafta kala 36.haftada gün aldık 18 Aralık için. O gün gelene kadar evet aklınıza benim gibi olan varsa, ameliyat ortamı nasıl, nelerle karşılaşacağımı bilmemekle tedirginlikler yaşadım yalan yok. O gün geldi çattı 2 gün öncesi 18 Aralık 2021. Saat 8:30 gibi uyanıp annem babam ve eşimle yola koyulduk. Açlığın ve susuzluğun verdiği mide bulantısı yaşıyordum sadece. Hastaneye vardık yatışım yapıldı ve serum takıldı. Nst ye bakıldı herşey yolunda, sondayı getirdi bir hemşire dedim uyuşukken istiyorum tamam dedi gitti 😅 Bir süre bekledik çünkü doktorumun da normal randevulu hastaları vardı. En ayrıntısına kadar yazmak istiyorum çünkü bende burayı çok okuyup motive oldum başıma neler gelecek öğrendim. Belirsizlik daha kötü gibi çünkü. Neyse bu arada bana ameliyat elbisesi gelmişti nstye bakılacağı zaman onu giydim başladık beklemeye. Saat yanlış hatırlamıyorsam 12:20 gibi bir hemşire geldi tekerlikli sandalyeyle hadi gidelim dedi. Ay ben bir heyecan ama çaktırmıyorum tamam dedim gidelim bindim, ben önde, annem babam eşim arkada gidiyoruz ameliyathane. Kapıda hadi görüşürüz deyip el salladım bizimkilere (sanki sıradan olay hergün ameliyat oluyormuşum gibi) 😬🙄😅 Ameliyathaneye girdik birkaç oda vardı hepsinde bir operasyon var her yerden yeşil adamlar kızlar çıkıyor falan üff dedim nasıl acayip ortam 😁 Benim ameliyat olacağım yere geldik anestezi uzmanı beni bekliyor iğneyi yapacak ama önce bir sohbet ettik işte kaçıncı bebek falan filan dedi çeneni göğsüne daya bir hemşirede omuzlarımdan aşağıya bastırdı siliyorum şimdi dedi tamam dedim, iğneyi yapacağım korkma dedi tamam dedim sinek ısırığı gibi birşey yaptı bitti dedi ona da tamam dedim 😅😅 birşey olmadı kiiii diyecektim ki ayaklarım önce üşür gibi sonra yavaştan sıcacık oldular, neredeyse göğsüme kadar ısındım, ne acayip bir his dedim güldüler 😶 hadi yatıralım seni dediler yattım his yok aga, bacaklarım da yok işin tuhafı o ara sondanı takıyoruz dediler falan ben leylayım yok yani his acı vs hiçbirşey. Sonra doktorum geldi nasılsınn diyerek girdi içeri. İyiyim dedim hadi senin delikanlıyı çıkaralım artık dedi boyuyoeum şimdi soğukluk hissedebilirsin dedi ben herşeye tamam diyorum bıraktım zaten kendimi doktorlara hemşirelere, anestezi teknikleriyle falan muhabbet ediyoruz arada o ara çoktan kesmiş doktorum ben lak lak yaparken baktım bi ağlama sesi geldi onu duyunca tabi bende duygular şelale başladım ağlamaya, gözüme 9 ay film şeridi gibi geçti resmen, başta zor bir süreç geçirmiş yüksek düşük riski yaşamıştık oğlumla hastanelerde yatmıştım bir süre onlar aklıma geldikçe az önceki kız çocuk gibi ameliyat masasında ağladı bi 3 dk, sonra temizlendi yanağıma geldi oğlum öptüm kokladım gözüm onda götürdüler çocuk doktoruna. Neyse duygusal oratamım geçti dedim ne ara çıktı çekiştirme hissedeceğim sandım olmadı ama bi bastırma hissettim çok hafif neyse bebeğim doğdu sağlıklı ben devam laklaka o ara dikiyorlarmış, doktorla hangi aşıyı olayım muhabbetine girdik oradan dolar muhabbeti derken yarım saat sürmüş bana 10 dk gibi geldi inanın. Dikmişler hadi hayırlı olsun geçmiş olsun tebrikleriyle ameliyathaneden ayrıldım, baktım kapıda bizimkiler gözleri yaşlı ben sırıtarak çıktım 😁 Sonra odaya geldim şimdi hala hastanedeyim bunları yazarken hatta 🤗 Bizim hikayemiz böyle başladı kızlar… Anne oldum oğlum sayesinde, inşallah ona layık bir anne olmayı başarabilirim. Ayrıntılarıyla yazdım çünkü biliyorum gün yaklaştıkça tedirginlikler korkular artabiliyor ama hiç korkmayın kendinize, bebeğinize, doktorunuza güvenin. 😇Soruları alabilirim🤗, hepinizi öpüyorum ♥️🌸