Sabah 8.30 da yatışım yapıldı. 2 cm açılma vardı, sancım yoktu, eşim birkaç gün içinde şehir dışına çıkacaktı, yanımda olamayacagini düşünerek doktordan rica ettik, suni sancı ile doğumu başlattık.. sabah 9′dan 12 ye kadar suninsanci aldimm hiç bir şekilde Sanciyi hissetmeden ara ara 90lara çıkarak , düzenli bir şekilde sancınin oturmasını bekledik. Bu süreçte açılma olması için sürekli alttan muayene edildim , alttan muayenede her defasında açıklığı arttırmak için ebe ve doktorum parmağıyla zorladı… Saat 12den sonra sancıları hala hissetmedigim için amniyon kesemizi doktor açtı. Kese açıldıktan sonra esas macera başladı.. delirmiş gibi dakika bSi 30 saniyede bir 70 -80lerde sancı girdi. Her sancı girişinde comeldim. Sancı yokken pilates topunda zipladim. Tam 4 saat boyunca bu şekilde devam etti süreç korkunç agriliydi, tarif edemiyorum.. otursam kalkMiyorum kalksam oturamiyorjm.. böyle böyle tam 4 saat geçti, açılma 9 cm oldu, ama bu kez de ben çok yoruldugum için ikinamamaya başladım.. mide bulantısı , kusma vs derken sancıdan yerlere attım kendimi. 9 cm açıklıkla beni sezaryene alın diye yalvarken suurum kapandı kısa bir süreliğine, o sırada ebenin , hocam şuuru kapandı dediğini duydum tekrar ayildim, son iki ıkınma dediler, iki kez daha ikindim. Çocuğun başı çıktı, epizyotomi yapildi. Bebek doğdu. Kuş gibi hafifledim. Herşeyi unuttum. 🤷🏻♀️