Doğum yapacağım günden önceki akşam sık gelen kasılmalar yaşadım. Ekstra çatı kemikleri ağrıları da beraberinde. O gece mışıl mışıl uyudum. Sabah 8:30 suları karnımın şiddetli kasılmasıyla uyandım lavaboya gidecektim ki kasıklarıma bi ağrı saplandı. Gaz sancısıdır diye düşündüm önemsemedim. Sonra belime bir ağrı girdi ve şüphelendim. Hemen hemen 20 dk sonra ikinci aynı sancı geldi. İşte o zaman doğum sancılarım olduğunu anladım. Hemen ev işi yapmaya başladım anacım hareketli olmaktı. Sancılar 20-25 dk bir geliyordu. Ve sancıları squat (çömelme) pozisyonunda karşıladım. Geçene kadar da öyle bekliyordum, bitince kalkıp işimi görüyordum. Ardından sancılar arası 10 ve 15 dk arasında düzensizleşmeye başladı. O zaman hastane için yol aldık. Çünkü evimizle arası biraz vardı. Hastaneye gittiğimde saat 11:00 sularıydı hemen doğumhaneye aldılar. Çatı muayenesinde 6 cm açıklık oluşmuştu. Nst bağladılar, kasılmalarımı kontrol ettiler. Tabi zaman geçtikçe sancılar arası süre gittikçe düşüyordu ve açıklık 7 cm olmuştu. Ardından saat 13:00 suları 3 dk düşünce 8 cm açıklık dediler. Sancıları bi süre çekip sürekli çatala yatırıp kontrol ediyorlardı. Son raddeler daha şiddetli olunca ıkınmamı istediler. Tek zorlandığım taraf bu olmuştu. Çünkü ıkınmayı bir süre sancılardan dolayı kavrayamadım. O an size tavsiyem sancılara değil ıkınmanıza odaklanın. Bebek kanala girmişti ve doktor suyumu patlatmak için geldi. Suyun patlamasının ardından sancılar oldukça sıklaşmış ve ıkınmaya gücüm kalmamıştı. Sürekli ıkındırmalarının sebebi de bebeği doğum için uygun alana getirmem içinmiş tabi bunu da doğumdan sonra öğrendim. O an motivasyonum düşse de hep bebeğime kavuşmayı düşündüm. Ardından ebe , vajinamda sürekli eliyle bebeğin gelmesi için alan oluşturuyordu. Baskı hissediyordum. O ana kadar 4 ebe ilgilendiler. Sonra doktorumu bebeği çıkartması için aradılar. Artık doktorum geldiğinde bebeğin kafası bi miktar görünüyordu. Çünkü ebe, bebeğin saçlarına dokunabileceğimi söyledi. Ardından doktorumun şimdi çok güzel ıkın dediğini hatırlıyorum. İkinci ıkınmamda içimden bir şey koptu ve 14:47’de bebeğim kucağımdaydı. O an hissettiklerimin tarifi mümkün değil, gücümün kalmadığını düşündüğüm noktada bi anda enerji dolmuştum. Bebeğim ağlıyordu ve çok güzeldi. 4 kg bebeğim ile kesisiz bi doğum gerçekleşmişti. Doktorum bebek çıkarken hafif bi yırtık oluşturduğunu onun için de 1 tane estetik dikiş attığını söyledi. Doğuramıyorum sanırım dediğim nokta da bebeğimi kucağıma aldım. Bir tavsiye daha verecek olsam asla negatif düşünmemenizi söylerdim. Şimdi güzel oğlum yanımda mışıl mışıl uyuyor. Artık happy mom’dan happy kids’e geçme vakti. Biraz uzun oldu kusuruma bakmayın, yaşadığım her şeyi anlatmak istedim. Hissettiklerimi yansıtmak istedim. Umarım herkesin çiçek gibi doğumu olur ve herkes sağlıkla kucağınıza alır 🥰