merhaba hanımlar sonunda bana da nasip oldu doğum hikayemi paylaşabilmek 😊 28 kasım günü yoğun akıntım vardı sürekli kendimi kontrol ederek geçti günüm nişan mı geldi acaba diye paranoyak oldum resmen ogün aynı günün geceside adet ağrısı gibi ağrılarım başladı karnımda bacaklarımda belimde o gece bi türlü yatamadım sürekli tuvaletim varmış hissiyle bütün gecem tuvalete git gelle geçti ve sabah altı gibide nişanım geldi buarada hala ağrım devam ediyor ama dayanamayacağım bi ağrı değil saat yedi buçuk gibi eşim işe gitmek için uyandı bi baktı benim gözler faltaşı gibi açık adam şok noluyor falan derken dedim bugün yarın doğurucam heralde hemen doktoru ara falan diye başımın etini yemeye başlayınca bende aradım söyledim hastaneye gelmene gerek yok sancıların çok sıklaşırsa dayanamayacak hale gelirsen yada suyun gelirse falan gel dedi akşam beşe kadar evde sancı çektim ama çok düzensiz sancılardı neyse ne olduysa beşten sonra oldu hava yağmurlu bi yandan lodos var heryer uçuyor bi yandan elektrikler kesik evde deli dana gibi dönüp duruyorum eşim kardeşim falanda bana moral vermeye çalışıyorlar güldürüyorlar falan stres yapmıyım diye kardeşimde ebe buarada tam onlara gülerken içimden garip bi ses geldi o sesi duyunca biz iyice koptuk ama nasıl gülüyoruz çatlıcam artık bi dk geçmeden bi ses daha geldi ama sanki içimde bi balon patlamış gibiydi noluyor falan derken bacaklarımdan sıcak bişeyin aktığını hissettim dedim koşun suyum geldi tabi herkes bi panik herkes bi tarafa koşturuyor kardeşimle ben banyoya gittik ama suyum o kadar çok geliyordu ki kıyafetimi değiştirip ped koymaya zor fırsat buldum o derece elektrik yok bi yandan önümüzü görmüyoruz ki bakalım noluyor telefonların ışıklarıyla falan idare ettik apar topar çıktık gittik hastaneye doktoruma hemen haber verdiler o gelene kadar beni muayene edecekler tabi ama soyunurken bide ne görelim içimde suyum değilde kanalizasyon patlamış sanki suyum yemyeşil meğer bizim cadı kakasını yapmış öyle olunca apar topar sezaryene alındım doktorum genel anestezi yapmak istedi ama ben spinal olsun diye diretiyorum adama normal doğuramadım bari tam bayılmayayım derdindeyim ama doktor vakit kaybedicek zamanımız yok falan diyince ikna oldum mecbur gözümü bi açtım asansördeyim odama çıkarıyorlar ben hüngür hüngür ağlıyorum falan ama niye ağladığımıda bilmiyorum doğumdan önce ne kadar güldüysem sonrada okadar ağladım heralde duygularım alt üst oldu resmen kimse durduramadı beni hele kızımla ilk karşılaşmam tarif edilemez bi duygu çok şükür kızımda bende iyiyiz 29 kasım akşam yedi de aramıza katılmış oldu kızım ameliyat sonrası ilk üç gün baya zorlandım oturup kalkmak öksürmek hapşırmak yürümek herşey işkence gibiydi ama çok sürmedi sürseydi de kızım için değerdi darısı hepinizin başına inşallah sağ salim kavuşun bebişlerinize sizlerde ❤️