Merhabalar sevgili hamişler, anneler. 🌸
Koskoca 9 ay nasıl da haftalarımızı sayarken geçiyor değil mi. En azından benim için öyle oldu, nasıl geçti hiç anlamadım. Dışardan ne kadar da kolaymış hamilelik, annelik. Karnımız büyüdükçe eğilememek, yerden bir şey alabilmek için iki büklüm diz çöküp binbir çabayla doğrulmak, ayakkabılarımızı tek başımıza giyememek, vücut temizliğimiz, ağrılarımız, uykusuz gecelerimiz, olduramadığımız kıyafetlerimiz, sırf onun sağlığı için asla yemem dediğimiz yemekleri yemek, psikolojik değişimler… Belki de daha sayamadığım bir sürü şey ☺️ Hepsi de minicik, pamuk gibi, cennet kokulu bebeklere evlatlara sahip olabilmek anne olabilmek için. Biz kadınlar gerçekten şahane varlıklarız, ben bu süreçte en çok bunu anladım. Kadın olmak anne olmak hem çok güzel hem de çok zor. 🌼
İnsan nasıl oluyor da henüz tanımadığı yalnızca bedeninde taşıdığı bir şeyi bu kadar çok sevebiliyor aklım almıyor. Bebeğimle her konuştuğumda onu bedenimde taşıdığım için beni anne yaptığı için teşekkür edip mutluluktan ağladım, üzüldüğüm zamanlarda hep ondan özür diledim ve ona her zaman çok güzel bir anne olacağıma hep yanında olup en yakın arkadaşı ben olacağıma söz verdim. 🥰 Şimdi 2 kişilik ailemde 3 kişilik olacağımız için hem kaygılı hem mutluyum. Artık yalnızca onlar için yaşayacağız, çok büyük fedakarlıklar yapacağız, yeni bir hayata başlayacağız… Dilerim hepimize hayırlı evlatlar yetiştirmek nasip olur. 🙏🏻 Bebeğine kavuşmayı bekleyen tüm hamişlere sağ salim bebeklerine kavuşmayı, anne olma hayali kuran tüm arkadaşların da hayallerinin gerçek olmasını diliyorum. 💜 Çok çok duygusal olmakla birlikte bebeğimi kucağıma alacak olmamın heyecanını sizlerle paylaşmak istedim. Sizler de bana dua edin olur mu. 😇 Herkese bir sürü öpücükler. 💜🥰💐