🙋🏻♀️ Merhabalar sonunda bende doğum hikayemi yazabildim ve paylaşıyorum 🥳 29 günlük kızımın gelişi 🥰🥰🥰
15 kasıma sezaryen tarihini verdiler. Öncesinde tahliller testler falan hepsini hallettik. İlk bebeğim sezaryen olduğu için bunda da öyle oldu. Bebeğim küçük bir bebekti daha fazla büyümeyeceğini öngördükleri için daha fazla beklemeyelim dediler. 38+5 de sabah 7 de hastaneye giriş yaptım. Eşimle sarıldık vedalaştık kızım arabada uyumuştu onu uyandırmadan vedalaştık ve eşyalarımı teslim ettim gerekli evrakları aldım acilden girişimi yaptım. Ultrasonla bakıldı nstye bağlandım bir sürü evrak imzaladım ve doğum katına çıktık. Benimle beraber 1 bayan daha çıktı. İlk beni çağırdı doktorlar tekrar ultrasonla baktılar kalp atışını dinlediler. İlk kızım da küçük doğmuştu bu kızımın da iyi olduğunu herşeyin yolunda olduğunu söylediler ve hemen ameliyat önlüğünü verdiler. Üstünde takı toka hiç birşey kalmasın hepsini çıkar sana poşet vericez dediler. Kocaman siyah çöp poşetine koydum herşeyi 😅 ameliyat elbiseni giydim sonra doktor odasına girdim damar yolu açıldı ve hemşire önlüğünün kollarını kesti daha rahat olur diye. yine doldurulması gereken evraklar sorular falan yarım saat sürdü sanırım. Ordan ilk hamileyi aldılar beni de nst odasına odasına alıp bağladılar tık tık tık kızımın aynı bedendeki son kalp atışlarını dinliyorum 🥰 2 tane de serum takıldı. bir ara kızım çok hareket etti kalp atışları kesildi makina ötmeye başladı. Doktorlar hemen koştu geldi cihazın yerine değiştirdi ama kalp atışını alamadı biraz sarstı karnımı 50-70 civarı kalp atışı gördü ve yanındaki doktora hemen oksijen bağla dedi bana da bacaklarını aç dedi korkmaya başladım. O sıra bilerek mi dedi anlamadım ama bebek öldü deyiverdi ben şok oldum herşey yolunda ne oldu birden derken kalp atışları düzene girdi. Makina sustu. Doktor rahatladı yanındaki diğer doktorlara kuşağımız burda oldun dedi. Tabi o duruma kadar bende sancı hiç çıkmıyordu 10-20-30 görünen sancı 50-70-80 e çıktı doktor sende sancı mı var öyle görünüyor dedi. Ben hissetmiyorum dedim. Ama ben artık ağlamaya başladım zaten diğer kızımı bıraktım 2 gün göremeyeceğim diye stres ve üzüntü var bide üstüne bu olayı yaşamak stres tavan yaptı. Makina tekrar ötmeye başladı doktor hemen geldi baktı makinada kağıt bitmiş basmıyor ondan ötüyor hemen değiştirdi. Ve artık doğum zamanı geldi. Hemşire geldi sonda takıcam dedi baticon döktü ve sondayı taktı. Ben en çok strese sokan şeylerden biri çatala çıkıp sonda takılmasıydı bu sefer yatakta taktılar hiç canım acımadı eli çok hafifmiş hemşirenin. Sedyeye çıktım ve artık gidiyoruz ben ağlamaklı ameliyathaneye girdik doktorların keyfi yerinde konuşuyor herkes ben girince hemen hoşgeldin kaçıncı bebek kız mı falan o arada kalk otur bakalım şimdi spinal için iğne yapıcaz boynunu eğebildiğin kadar ey aşağı omuzlarını düşür sırtını ey dedi şimdi doktor iğne yapıyor dedi iğneyi yapmasıyla ayaklarımda ısınmayı hissettim hadi yat dediler ben nerdeyse uyuşmuştum hemen. O sırada önüme örtüleri gerdiler kollarımı bağladılar serum takıldı tansiyon aleti EKG cihazı hepsi takıldı yukardaki ameliyat ışığının yansımasından belden aşağı bana baticon sürüldüğünü gördüm. Her tarafımı örttüler ve işleme başladılar tabi ben başladıkları anda kafamı yana çevirdim hemen yoksa yukardan yansımadan görünüyordu herşey ben tahammül edemeyeceğim için bakamadım kestikleri anda çekiştirmeleri hissettim ama kesinlikle acı yok sanki biri sürekli beni dürtüp sallıyor gibi bir his. İlk etapta bebeğim çıkmadı sanırım kaydı yukarı biraz erkek doktor vardı gel buraya dedi ameliyatı yapan bayan doktordu. Erkek doktora buraya gel hemen bastır yukardan dedi 😅 hemen göğsümün altndan bastırmaya başladı ve ardından kuzumun sesini duydum 😍 başladım artık ağlamaya bıraktım kendimi bebeğimi gösterdiler ve biz çıkıyoruz annesi birazdan sende geleceksin yanına dediler. Başımdaki doktor sürekli benimle konuştu gözlerimi sildi. Miden bulanırsa söyle dedi. Gözün aydın dedi doktorların hepsi. Ameliyatımı yapan doktor maşallah dedi rahmin çok iyi durumda daha 3-4 çocuk doğurur ama sen daha doğurmak dedi 😅 2. sezaryen ve yaşım 36 olduğu işin sanırım gülüştük 😁 seni kapatıyoruz dedi. Beni bir üşümek aldı basıl titriyorum ama başımdaki anestezi doktoru hemen bana ısıtılmış yeşil ameliyat bezlerinden getirdi ve omuzlarımı kollarımı örttü nasıl iyi geldi. Doktorların işi bitti beni sedyeye aldılar tekrar hepsinin hayırlı olsun gözen aydın güle güle büyüt temennileri ile çıktım ameliyathaneden. Hala çok üşüyorum benimle gelen doktor yada hemşire hatırlamıyorum derin nefes al ver titremen geçer dedi. Ayılma odasına çıktık kızım orda sıcacık küvezde yatıyor. Beni yerleştirdiler hemen kanama kontrolü yapıldı ped konuldu karnıma da kum torbası koydular hemen kızımı kucağıma verip emzirttiler. Allahım nasıl güzel bir duygu minnacık prensesim 🥰 nasıl emiyor. Nerdeyse ben ayılma odasından çıkana kadar kuzum yanımdaydı. Kolumun altına bir yastıkla destek verdiler tabi. Ayılma odasında 6 saat kaldık ve 10 kere falan gemin karnımdan bastırdılar hem de alttan parmakla kanama kontrolü yaptılar her seferinde ped değiştirdiler. Uyuşukluk problem yoktu ama uyuşukluk geçince o bastırma biraz can acıtıcı oluyor 😰 gerçi her seferinde canın acıyabilir ama yapmak zorundayız çabuk bitecek dediler. 6 saat sonunda beni odaya aldılar eşim eşyalarımı getirdi üstünü giyinmeme yardımcı oldu ve ben hemen ayağa kalkıp yürümeye başladım. Bir an önce gazım çıksın yemeğimi yeyip suyumu içip toparlanmak istedim. Yatıp kalkarken yatağı kaldırıp indirmek işimi kolaylaştırdı. Hemen gazım da çıktı büyük tuvalete de çıktım ve çok rahatladım. Kızımı zar zor uyandırıp bol bol emzirdim. Şükür sütüm hemen geldi. 2 gün hastanede kaldık ve sağ salim evimize çıktık. Baya da uzun olmuş sıkılmadan okuduysanız teşekkürler 😄 2 gün hastanede kaldığımız süre boyunca yaşadıklarımızı ve taburcu zamanını ayrı yazayım artık.