İlk gebeliğimde ben de 11 haftalıkken kalbinin durduğunu öğrendim. Dünyam başıma yıkıldı çok uzun süre kendime gelemedim. Bir kere adet gördükten sonra gebe kaldım. Ve ikinci gebeliğimde her doktora gidişimde kötü haber alacağım korkusuyla ağlaya ağlaya giriyordum doktorun yanına. Şu an 20 haftayı bitirdik ve hareketlerini hissetmeye başladıktan sonra bütün stresim bitti sadece bu anların keyfini çıkarmaya çalışıyorum. Sana tavsiyem bu süreci annenle paylaşman, eminim eşinle yalnız kalmanız daha zor olacaktır. Fiziksel olarak ihtiyacın olmasa bile ( ki benim fiziksel olarak ihtiyacım olmuştu çünkü kürtajdan bir iki hafta sonraya kadar sancılarım oldu) psikolojik olarak muhakkak ihtiyacın olacak yakınlarına. Bu süreci olabildiğince sindire sindire yaşamanı tavsiye ediyorum, birçok kadın bunu yaşıyor çok üzücü ama zaman her şeyin ilacı. Yalnız değilsin ve umarım sağlıklı hayırlı bir evlatla dolar kucağın 🌸