23 günlük taze anne olarak benim de doğum hikayemi yazma vaktim gelmişti 😅 ayın 18 inde sanki içime doğmuş gibi eşimle evi alttan üstten temizledik camlarımı bile kendim sildim bütün gün temizlik yaptık hatta ertesi güne dolma doldurup dolaba koymuştum o günün gecesi saat 1 de bir ağrı geldi rahatsız etmiyor ama uyutmuyordu da lavaboya gittim ve pembemsi kanlı bir akıntı geldiğini gördüm hemen duşa girdim duşa girince sancılarım hafifledi hemen çıkıp doldurduğum dolmaları pişirdim çünkü heyecandan aşırı derecede iştahım açılmıştı 🤣 o pişene kadar hastane çantamı son kez kontrol ettim eksiklerimi tamamladım dolmalar pişip biz yiyene kadar saat 3 buçuk olmuştu bu saatte gitmeyelim hastaneye deyip biraz uyumaya karar verdik sabah 6 gibi düştük hastane yoluna doktoruma haber vermiştik ve hastanede karşıladı bizi hemen doğumhaneye aldı muane etti ama açılmam sadece bir santimdi eve gidip bol yürüyüş yapmamı istedi ve ayrıca suyumun azaldığını artık bebeğin riske girdiğini eğer açılmam yarına kadar ilerlemezse sezeryana alabileceğini söyledi ve hemen ertesi güne sezeryan randevusu verdi o gün hiç durmadan yürüyüş yaptım bi yandan da deli gibi ağlıyorum sezeryan olmamak için çünkü daha önce ameliyat tecrübem vardı ve çok korkuyordum ameliyat olmaktan zavallı kocişim beni teselli etmekten bitap düştü 🤣 neyse ki büyük gün geldi çattı ve 20 si cumartesi sabahı saat 7 de tuttuk hastane yolunu her ihtimale karşı aç gitmiştim yine doktorum hemen muane etti ve açılmam hala aynıydı önce suni sancıyı denedik ama ilk yarım saat içinde doktorum boşuna ağrı çekersin bu açılma ilerlemez dedi ve sezeryana almak istediğini söyledi tabi korkuyorum ama mecbur tamam dedim çünkü artık bebeğim riske giriyordu beni odaya aldılar lavmanım yapıldı tabi o sırada annem ablam teyzelerim yanlız bırakmadılar saolsunlar psikolojik olarak hep moral destek oldular insanın sevdiği insanlar yanında olunca stresi azalıyor en azından tabi ameliyathaneye gitme vakti geldi ben eşimin de gelmesini istedim yanlız olmak istemedim fakat Covid sebebi ile alamadılar sondam takıldı ve ameliyathaneye alındım çok şükür orada ki personel o kadar iyiydi ki korktuğumu anlayıp hep destek oldular hatta müzik açıp oynattılar bile 😅😅 daha sonrasında belimden bir iğne yapıldı sinek ısırığı gibi hiç bişey anlamıyorsun ve ayaklarım ısınıp uyuşmaya başladı yatmam için yardımcı oldular doktorum geldi ve ameliyat başladı 5 dakika içinde pamuk kızımın ağlama sesini duydum hayatımda duyduğum en güzel sesti kızımı içeri temizlemeye götürdüler ve hemen göremedim biraz tedirgin oldum hal böyle olunca hemen geri getirdiler ve kavuştuk öyle güzel bir andı ki çektiğim bütün acılara değdi allahım dedim sana şükürler olsun (çok zorlu bir hamilelik geçirdim ve öncesinde iki kaybım vardı) 🥰🥰 sonra fotoğraflarımız çekildi ve kızımı götürdüler ben biraz tedirgin oldum ve korktum açıkçası kendimi kasmışım anestezi uzmanı uyutmak istedi fakat ben istemedim kafamı yan çevirdim birde ne göreyim bana yapılan herşeyi görüyorum tabi insan psikolojisi onun orda olduğunu bilince korksada bakmak istiyor bu sefer ben uyumak istediğimi söyledim ve tık gitmişim 😂 sonra uyandım beni odaya götürmek için almaya gelmişlerdi ameliyathanenin kapısından çıkınca direk eşim yanıma geldi tek dediğim gördün mü çok güzeldi Ve ikimizde ağladık odaya gittik hemen getirdiler pamuk kızımı şimdi çok şükür yan yana evimizdeyiz ve tam 23 günlük olduk darısı tüm bekleyenlere tek diyebileceğim bebek nasıl gelmeye karar verirse o şekilde geliyor gerçekten kendinizi her ihtimale hazırlayın sormak istedikleriniz varsa sorabilirsiniz ☺️☺️