40+0 a girdiğim gece sancılar ım başladı iyice emin olduktan sonra eşimi ve annemi uyandırdım. İlk hamileliğim olduğu için sürekli hastaneye gitsek mi dedim ama gece 2 ye doğru başlayan sancılarla imsak vakti girdikten sonra hastaneye gittik. Gittiğimde 5 6 cm açıklık vardı yatışım yapıldı ebe sabah 10 gibi doğar dedi. Sancılar gittikçe zorladı tabi sabah 9 gibi doğum masasına alındım ıkınma hissi gelince ıkın dediler ama hem aşırı yorgundum hem de uykusuz pek ıkınamadım. Masadan kalktım tekrar sancılar geldikçe ıkınmaya çalıştım ama bebek bi türlü aşağı inmiyodu daha doğrusu bende bi türlü ıkınma hissi olmuyordu. Bu şekilde 3 saat ıkınmaya çalıştım resmen. Ne yaptıysam olmadı en son beni masaya aldılar ve karnıma bastırarak çıkardılar bebeği ama ne bastırma🤪 ilk ebe bastırdı sonra doktorum geçti bastırmaya dedim kaburgalarım kırılacak heralde nefes alamıyorum falan. Bu şekilde doğum gerçekleşti. Bu kadar zorluğa rağmen normal doğum istedim hem de doğumdan aşırı korkan biri olarak. Hem normal hem de sezeryan acısını çekmek istemediğim için sabrettim elimden geldiğince. Kandan, iğneden korkan biri olarak şunu söyleyebilirim o an nasıl oluyo bilmiyorum ama korku falan kalmıyo Allah cesaret veriyo gerçekten. Herkesten sancı kısmı daha zor ıkınma kısmı kolay diye duymuştum ama benim tam tersi oldu gibi.