.
Evet herkese selamlar çok şükür bende doğurup kuzuma kavuştum darısı hepinizin başına. Benim bebikim 40+1 de dün doğdu. 4 aralıkta düzensiz sancılarım başlamıştı. 5 ini 6 sına bağlayan gece hiç uyumadım sabah 6.30 a kadar evde sancı çektim ayrıca pembemsi nişan devamı lekelenmem de vardı. Hep normal planladığımızdan, sancım 5 dk ya bir geliyordu ama şiddeti bana az gibi geliyordu sanki. Evde sancımı olabildiğince çekmeye çalıştım ama 5 dk ya da düşünce bebeği riske atmamak için hastaneye gittik. 38+3 te yapılan çatı muayenemde 1 cm açıklık olduğu söylenmişti. Ben o kadar sancıya en az 3 cm beklerken ebeler muayene etti ve 1 cm olduğunu rahminde yumuşadığını söylediler biraz hayal kırıklığına uğradım ne yazıkki. Nst de de sancılarım 40 civarıydı. Neyse doktoruma haber verildi haftam dolduğu için yatışımı verdi. Lavman yapıldı kanlarım alındı ve suni sancı verilmeye başlandı. Suni sancı verilmeye başlandıktan 1 saat sonra açıklığım 1.5 cm olmuştu. 2 saat sonraki muayenede 2 ye yaklaşmış dendi: Nstde sancılar 100 oluyor ve dk başı geliyordu ben baya yorulmaya başladım açıkçası ve açıklığımın baya arttığını düşündüm. Ama sadece 3 cm di. Sancının dozunu arttırdılar ve saat 14.30 da yapılan muayenede hala 3 cm. Sabah 7 den beri ancak bu kadar ilerlemişti ve bebeğimin hareketleri yavaşlamıştı. Bende gerçekten dayanamayacağımı farkettim ve epidural istedim ama onun bile 5 cm gerekliydi bende hiç düşünmediğim sezaryen doğumu istedim. Ailemde eşimde bana bıraktılar sağolsunlar. Bu arada hiç nazlı biri değilim sonuna kadar dayanırım yani ama olmadı 🤷🏼♀️ Sonuç spinal sezaryen. Sonda takıldı ve korktuğum gibi acımadı hafiif bir yanma. Anestezi yapılırken belimden korkuyordum ama oda sivrisinek ısırığı gibi bir şeydi ayaklarım ısındı derken bacaklarım uyuştu. 3 dk geçmedi 15.01 de minnoşumu çıkardılar “aynı annesi” diyerek. Yanağıma koydular ten teması müthişti o kadar duygusaldı ki 💜 sonra bebişimi götürdüler benimde odaya varmam çok sürmedi 4 e on kala odadaydım ama bebeğim yoktu solunumu hızlanmış o yüzden götürmüşler. Her şeyde bir hayır vardır dedim belki sezaryen kararı almasaydım bebeğime bir şey olacaktı. Sonrasında baya bir titreme üşüme oldu ama geçti şükür. Bu arada sütüm hemen indi emzirebildim halende güzelce emiyor. Sonda çıkarken hiç acımadı diyebilirim. En çok canımı yakan karnıma bastırıp kanama muayenesi yapıldığı andı ama hemen geçiyor korkmayın. Ayağa kalkarken de sandığım kadar zorlanmadım ve yürümek çok zor olmadı. Beni en çok zorlayan damar yollarının hep patlayıp kollarımın şişip kalkarken kendime destek verememekti. Ağrı kesiciler yapılınca çok rahatladım. Aklıma gelenler bunlar her şeye rağmen anne olmak çok güzel ve özel 💜