Normal de hiç yazmış değilim buraya ama bol bol okurum genelde 😊ama kendi hayatımda bu süreci kendime zehir ettim ve dedim yaşadıktan sonra duygularımı yazacağım kendim gibi zorlanan güzel hamile annelerime moral olacağım dedim tüm gerçekliği ile nitekim çok güzel geçti korktuğum gibi olmadı ki ben normal de hastane giderken zorlanan bir insanım orada bile durduk yere korkar hastalanırım neyse uzun oldu ama benden daha korkanı var mı bilmem ama hikayemi anlatayım sabaha kadar korkulu dualı ağlamalı hassas bir gün geçirdim eşim ailem destek oldu ama korkum geçmedi tabi uyandım kalktım giyindim 10 da doğum vardı ben 8 gibi hastenede oldum yatış işlemlerim yapıldı odama çıkarıldım damar yolu açıldı serum takıldı önlük giydim beklemeye başladım ama ne bekleyiş korkudan tutulmuştum gidene kadar da ağladım ameliyathane gittim en sonun da çok korktuğumu başlarının etini yiyerek her saniye söyledim açıkçası neyse onlar da bana çok mükemmel destek oldular müzik açtılar istek parça filan bile sordular anestezi uzmanı geldi belime iğne yaptı tabi çok korkmuştum ama gram acıtmadı ben yine başladım ben uyuşmadım diye korkudan çok konuşmaya ama onlar hemen hızla beni yatırıp üzerimi kapattı hatta bu sedye çok küçük düşerim filan bile diyordum korku bende kafa yaptı😂sonra ısınmaya başladım bundan bile kokarım nasıl duygu acaba diyordum ameliyathane soğuk olunca iyi bile geldi diyebilirim hatta en sevdiğim kısım oldu 😂neyse 5 dk oldu olmadı bende tamamen his gitti kesinlikle acı hissi sıfır hiç bir şekilde doktorum geldi makyaj filan yapmıştım iyi gideyim diye onlara iltifat etti filan baktım bende bir sallanma bir çekiştirme var sordum neden böyle filan yok sana öyle geliyor dediler öyle hikayeler okudum ki ben vücudumun aşırı bir çekilmesini sarsılmayı filan bekliyorum ama çok çok basit bir his oldu burada bulantı yaşamadım spinal olunca çok bulandım orada korkuyorum geçirin kusmak istemiyorum dedim yalvarıyordum en son 😅iğne yaptılar geçti yani o nedenle çocuk çıkarken basit bir sallanmadan Başka bir şey yaşamadım inanın çok basitti sonra bir ağlama sesi çok garip geldi sevinç korku mutluluk o kadar karıştı ki yanağıma getirdiler sıcacıktı öptüm sustu ağlıyorken iki fotoğraf sonra o hemen gitti beni dikmeye başladılar ki daha biz foto çekilerken o gitti onlar müzikle çalışırken anestezi uzmanı geldi elime bir iğne yaptı o ara ben gittim ama sesleri duyuyorum ama uyuyorum hafif bir sedasyon hali hayatım da en korktuğum şeydi ama cidden aksine hayatımda uyduğum en kaliteli lezzetli bir uyku hali idi boşa kasmışım sonra burnuma oksijen maskesi takıldı o an elimden yaptığında sonra dediğim gibi gitmişim hemen ama iyi ki öyle olmuş beni uyutmayın hiç bir saniye diye demediğim insan kalmamıştı boşa demişim çok iyi geldi 50 dk sonra çıkmışım soruları alabilirim