Herkese merhaba 04.12.2021 benim hayatımın dönüm noktası olacakmış ama haberim yokmuş😊 öncelikle şunu söyleyeyim hiç korkmayın ben çok korkuyordum sürekli düşünüp ağlıyordum abartısız sürekli ama 🤦♀️ Doğumdan bir kaç gün önce benim inanılmaz kasıklarıma kramplar girmeye zor oturup kalkmaya başladım sağ bacağımda ağrı oluştu vs en son da belim kopucak gibi ağrıyordu bütün gün gezdim ama akşam da 17 gibi sancılanmaya başladım baktım geçmiyor ve gelen sancılar dakika tuttuğum zaman çok düzensiz anlam veremedim doktoruma sordum. O da bana acile gitmemi nst baktırmamı istedi. Gittiğimde ilk defa çatı muayenesi yaptılar açık konuşmak gerekirse eğer yumuşama yoksa ve kendinizi kasarsanız evet canınız biraz yanıyor. Bana o akşam iki kez çatı muayenesi yapıldı 2. De yumuşamada olmuştu ve ben rahat bıraktım kendimi o zaman hiç hissetmedim. Bana 3 cm açılmam olduğunu ama bebeğimin hala dönmediği söylendi yatışım yapıldı. Sabaha kadar sancı çektim normal doğum sancısı nasıl bir şey onu da tattım ☺️ Bir umut bekledim dönmesini çünkü ben hep normal istiyordum ama olmadı maalesef bu beni daha çok telaşa soktu çünkü korkuyordum ameliyat sonrasından en başta. çünkü ben tüp mideliyim çok sancılı bir ameliyat geçirdiğim için inanılmaz korku duyuyordum. Ameliyathaneye girdim direkt beni bayıltın ben asla duramam panik atak geçiririm vs dedim fotoğrafçım bir yandan , doktorum bir yandan odadaki herkes olmaz öyle şey bebeğini gör herşey çok güzel olacak diye destek oldu inanın bir cesaret kabul ettim hala ben bile kendime şaşırıyorum çünkü sezaryen olacağımı anladığım an başlamıştım ağlamaya korkudan ve beni uyuşturana kadar öyle bir titriyordum ki ameliyathanedeki herkes Nasıl korktuğumu gördü 🤦♀️ Herşeyi hissediyorsunuz ama acı sıfır öncelikle bunu söyleyeyim eğer size yapılan şeyi anlamaya çalışıp tribe girerseniz olmaz bırakın herkes işini yapsın siz güzel şeyler düşünün..
O anı başka şekilde yaşayın kısacası. Oğlumu kucağıma aldım ve 45 dk bekledim işlerinin bitmesini. İnanılmaz güzel bir andı benim için. Sabah 10 da doğumdan çıktım. İlk yürüşüyüm 17 de yapıldı. İlk yürüyüş çok acılı ama onu atlatıp bir de gaz sürecini güzelce anlatırsanız hiç bir problem kalmıyor geriye evet acınız olacak ağrınız olacak ama korkulacak gibi değil benim sadece ilk gün acım, ağrım oldu şimdi maşallah turp gibiyim kendim oturup kalkıyorum kendim uzanıyorum her işimi kendim görüyorum biraz bu sizin elinizde :) iyileşmek için kendiniz yapacaksınız bazı şeyleri. Bu kadar arkadaşlar korkmayın ve güzel şeyler düşünün derim. Allah kurtarsın hepinizi bir avazda inşallah 🙏