Selam hanımlar, buraya modorotörlere kızdığım için yazmayacaktım hikayemi ama ihtiyacı olan anneler var buna biliyorum onun için yazacağım, yani uygulama umrumda değil ki şifremi bilsem kapatacağım ama unuttum kapatamıyorum benim için önemli olan hamiş anneler kendini iyi hissetsin… ( tabi reklam çıkıp duruyor yazdıklarım silinmezse paylaşacağım 😂)
8 kasım günü 15.30 da doktor kontrolüm vardı bir buçuk cm açıklığım vardı 38+5 ile gittim ama yaklaşık bir haftadır adet sancılarım ve enfeksiyon gibi akıntılarım vardı . Ahududu çayı hurma evde hareket derken açılmam artmamıştı ama sancılarım geliyordu o kadar çok enfeksiyon akıntım vardı ki suyum geldi zannediyordum ilk gebeliğim olduğu için her yerden bir ses çıkıyordu ve ben maalesef hepsine kulak asıyordum kafama yer ediyordu ne kadar dinlemiyor gibi gözüksem de dinlediğimi doğum anında anladım ve bu çok büyük bir pişmanlık benim için anlamsız stres sadece…
8 kasıma dönelim kontrole gittiğimde doktorun kızımın kafasının kanala girdiğini söyledi ve nst ye çıkmıştım zaten hafta bir kontrollerim oluyordu çok sıkışıp tuvaleti kullandım nst den önce ve klozetten kalkarken pıt diye bir ses duydum ve şiddetli şekilde su akmaya başladı ne olduğunu bilemedim elim ayağım bir birine dolaştı çişimi yapıyorum zannediyordum ayağa kalktım kapının kilidini bile açamayacak kadar ne yapacağımı bilmiyordum bir ebe seslendi sakin ol diye ve kapıyı açtık hemen altıma bez koydular yattım yatağa başlamıştı farkındaydım kasıklarımdan bir şey vuruyordu ama tatlı bir acı çünkü biteceğini biliyordum acı geçecekti bebeğim nasıldı sadece bunu merak ettim çünkü bu hayatta tek umudum kızımdı dualar ediyordum eşim ailemi çağırdı yanıma geldi seni çok üzdüm biliyorum her şey için özür dilerim dedi duygulu bir andı sadece gülümsedim dua et dedim … sancılarım 100 ü geçmeye başlamıştı bile ve suni sancı henüz almamıştım yarım saatte bir gelen sancı 15 dk düştüğünde annem belime eşim ise ayaklarıma masaj yapıyordu inanılmaz değişik bir ağrı çekiyordum ama normal doğuracağım için sürekli o ağrı arasında yataktan kalkıp çömelip kalkmaya çalışıyordum sadece bebeğime odaklanmıştım ve hep dua ediyordum allahım isteyen herkese ver allahım sağlıklı olsun hiç acı yaşamasın güçlü bir kız olsun diye sürekli korktuğum çatı muaynesi bile bana korkutucu gelmiyordu artık çünkü defalarca muayne ettiler açıklığım 3 cm e ulaştı 5 saat sonunda ve kusmalarım başladı ve büyük tuvaletimi yapıyordum en sonunda bir ebe geldi tekrar muayne etti ben bembeyaz kesilmiştim tabi bu arada şehirde ufak bir deprem paniği oldu her şeyi net hatırlıyorum bu mükemmel bir şey acı yada tatlı çok net hatırlıyorum… gelen ebe kafanın bombeleşmeye başladığını riske giremeyeceğimizi pelvis kemiğinin aşağıya basık olduğunu söyledi sezeryan önerdiler hiç düşünmemiştim sezeryan çünkü derim çok zor birleşiyordu ama riske girmedim bebeğim için kabul ettim iki dakikaya düşmüştü sancılarım belki 600 sayfalık roman yazabilirdim bu ağrıyla ilgili çok anlamlı bir acıydı dünyaya canlı getirmeye çalışmak bu harika bir olaydı mucizeydi . Ameliyathaneye indirdiler ve herkes oradaydı belimden bir iğne yaptılar normalde biraz can yakan bir iğneymiş fakat ben hissetmedim sanırım annelerin canı yanmıyor yanmadı yani uzandım aynı şekilde korkutuğum sonta bile canımı yakmamıştı 10 dk sonra doktor çıktı topalak dedi ve gözümün nurunu hemen bana uzattılar bir bağırdı yavrum ve ben yaşamıyormuşum o saate o yaşa kadar yaşamamışım dünyalar allahın lütfuyla burnuma dokundu ☺️ Annesi makyaj yapıp gelecek kızın dediler dışarda babası almış kızımı odaya çıkmışlar beni diktiler o arada 😂 dikilme işleminden de korkmayın sakın çabucak bitiyor biraz mideniz de bulanıyor tabi ama ameliyat esnasında geçiyor yukarıya çıktık ve kokladım bebeğimi anne doğdu dedim kızımla beraber bende doğdum dedim 🥲 sonra tabi süreç sancılı geçti biraz dikişlerim kapanmadı iltihaplandı enfeksiyon kanıma geçti zordu süreç oldukça ama geçiyor allah herkese anne olmayı nasip etsin isteyen herkes olsun sahip çıkacakları sevecekleri bebeklere sahip olsunlar hiç bir bebek üzülmesin hiç bir masuma el kalkmasın , şimdi bir kız annesiyim ; bebeğimin bezini kimsenin yanında değiştirmiyorum cinsiyet fark etmiyor, hiç bir akraba tanıdığın kucağına vermiyorum bakın diye ( babası, dedesi) hariç , herkesin dediği şekilde büyütmeye çalışmıyorum çünkü ben evladım için iyisini bilirim. Ona kitaplar okuyorum güzel hikayeler anlatıyorum dualar okuyorum ve hep babası beni üzse bile mükemmel biri gibi anlatıyorum lütfen güzel nesiller yetiştirelim 🙏🏻 Teşekkürler ☺️