Buraya güzel bir doğum hikayesi yazmayı hep istedim ama biraz travmatik bir doğum oldu maalesef.. Hamileliğim çok rahat geçti, hep pilates yürüyüş vs yaptım hiç hamile gibi değildim, çatım çok rahattı her şey normal ilerliyordu ben de vajinal doğum yapmayı çok istiyordum. Toplarlanma süreci daha hızlı bir de ameliyat olmaktan korkuyordum. Normal doğumu destekleyen bir dr aradım hatta dr değiştirdim bu yüzden :) 40+5 olduk bebeğim hala gelmiyordu dr.um artık başlatalım doğumu dedi ben de kabul ettim çünkü artık riskli olmaya başlıyordu. Fitil gibi bişeyle başladık açılma yapması için saat 8:40 gibi, sonra 10 gibi suni sancıya başladık ben o arada hep pilates topunda zıpladım hareket ettim nst ye girdim vs ama açılma 1 cm di. İlerleme hızlansın diye 12 gibi suyumu açtılar (hiç acımıyor korkmayın). Saat 14 e kadar 2 cm açılma oldu. Ben sancılara dayanabiliyordum bebeğimin de kalp atışları iyiydi normal doğurmaya kararlıydım ta ki bebeğim kakasını yapana kadar. Suyum başta berraktı ama birden yemyeşil bi su aktı ebeyi çağırdım hemen anlamıştım. Dr um da eğer 5-6 cm açılma varsa normal doğurturum ama azsa sezaryene alırım dedi. Zaten o an umrumda da değildi bebeğim enfeksiyon kapacak diye korkudan ağlamaya başladım. Dr um geldi ameliyathaneye aldılar hemen ben kendimi hiç sezaryene hazırlamamıştım tabi şok yaşıyordum çekiştirmeleri vs hissedince çok korktum uyuttular beni. Uyandığımda soğuktan titriyordum ve ağlıyordum dr um anestezi kafa yaptı sende dedi :)) bebeğimi odaya getirene kadar hep ağladım kuvözdeki girdi mi kakasını yemiş mi diye.. Allah’a şükür hiçbir sıkıntı olmadı. İlk bir hafta canım çok yandı hem çok sancı çektim hem sezaryen ağrısı vs. Bünyem çok yoruldu. Bebeği kucağıma almak çok zordu emzirirken. Tabi bu psikolojik olarak da insanı üzüyor kendine yetemiyorsun falan.. İlk yürürken ve yataktan kalkarken çok canım yandı. Çok zor olan süreç ilk 2-3 gündü. Sütüm geldi sanırım sancı çektiğim için sorun olmadı. Şimdi meleğim 13 günlük ben iyice toparlandım kendim bebeğime bakmaya başladım. Naçizane tavsiyem normal doğumu takıntı haline getirmeyin ben hızlıca ayaklanmak bebeğime bakmak istiyordum daha sağlıklı daha doğal diye hep normal doğum istedim ama Allah nasip etmedi. Yine anne oldum bu beni daha kötü bir anne yapmadı. Her şeye psikolojik olarak hazırlıklı olmak lazımmış. Evlatlarımızın sağlığı söz konusu olunca her şey anlamsız oluyor bir anda.