Salihaacetinn arkadaşım selam aleyküm sıkıntın neden kaynaklanıyor ama sana kendi hikâyemi yazmak isterim umarımki sana bir umut olur ben öyle 6 7 ay bekleyip ay çok bekledik diyenlerden değilim baştan söyleyim:)
Evlendikten sonra 6 aya yakın hapla korunduk ve bir arkadaşımın beni korkutması ğzerine bıraktık korunmayı.... tam 7 ay sabırla bekledim gelen giden yok... araştırmaya başladım bu infertilite konusunda uzman oldum gittiğim özel bir hastane bir ton paramı hortumlayıp aaa senin hiçbişeyin yok deyip gönderdi 1 yıla tamamlayıp öyle gidecektim hastaneye herkes beklememi tavsiye etti acele etme dedi... bekledikçe acım büyüdü 1 yıl sonra rahimde perde olduğunu öğrendim ameliyat oldum tek tüpüm kapalıymış rahim perdesi alındı ama tüpe müdahale edilmedi... eşimde sorun yok yine beklemek düştü bize... her ay umutla bekledim yok... tekrar doktora gittim herşey yolunda hormonlar normal eşimde sıkıntı yok tekte olsa tüpüm açık neden olmuyor!!!!!! Artık çok bunalmıştım her ay 1 hafta depresyona giriyordum resmen...en son gittipim doktor senin yaşın erken aşılama falan olmaz ilaç tedavisi ile başlayacağuz dedi... ama benim yumurtam var yumurtlamamda oluyor ne ilacı bu .. ağlayarak eşimi aradım ve tüp bebek yaptıralım ne olur dedim... gittik...merkezle görüştük... embriyolarımız oluşturuldu tam 5 tane donduruldu bu arada son kontorolümde benim yumurtalıklarımda bol miktarda çikolata kisti oluştuğunu görmüştük 1 adette tam rahim ortasında vardı bu kistlerden... transfer zamanınu bekliyorduk doktorum aşılama ile vakit kaybetmeyelim demişti tek tüpüm kapalıydı çünkü... tam 2.5 sene beklemişiz biz bu süre içinde artık umudumuz yok gibiydi ama ben tedavi sürecinde olduğumuz için olana kadar deneyeceğim varımla yoğumla tekrar tekrar deneyeceğim demiştim kendi kendime önce Allaha sonra doktoruma güvenip rahatlamıştım... doktorum bana rahim içini görüntülemek o kisti almak ve çizik atmak için histereskopi ameliyatı önerdi sonrasında 10 gün korunma verdiler zaten kanamalıydım... adetle birlikte gel transferi yapalım dedi bi iğne oldum 200 tl vermiştim o iğneye hatta ... kasıklarım sancılandı hergün adet bekliyorum gün sayıyorum transfer için ama adetim sökmüyordu:(( kasıklarım öyle ağrıyprdu ki o kırmızıları görmek için ilk defa by kadar heyecanlıydım ama yok :(( o iğne korkuttu beni doktoruma mesaj attım adet olamıyorum diye benden lh ve progesteron seviyelerimi istedi bir terslik varmı yokmu diye... merkeze gittim bekliyorum sonuçları ama doktorum bir türlü beni almıyor gözümede bakmak istemiyor en son yakaladım hocam ne var neden söylemiyorsunuz dedim beni tuttu bir odaya çekti sakin ol heveslenmede ama değerlerin yüksek buda tek bir duruma işaret eder o yüzden beta hcg istedim sonuç bekliyorum dedi ben şok.... ama hala inanmak istemiyorum dedim yok olamazki... 2 defa ilişki oldu o 10 günden sonra oda denemedik bile... sonuç geldi ve doktorum bana sarıldı... hamilesin dedi kendiliğinden kalmışsın...... o an bütün aladığım beklediğim kahrolduğum zamanlar gözümün önünden geçti..... ameliyatlarım hüsranlarım 2.5 sene ... laf atanlar ...laf sokanlar...kehânette bulunanlar... hepsi geçti gözümün önünden.... ve o günleri unuttummu hayır ama acıtmıyor artık tatlı bir anı kaldı bize bekleneni kıymetlendirdi neşemizi arttırdı.... her anne baba bebeğini sever... ama beklemeyen demesin bana bizimki daha çok.... eşimin bana her bakışında gözleri parlıyor şimdi şükürler olsun ve ben abartısız her gün benim acımı yaşayanlara dua ediyorum çünkü sizi çok iyi anlıyorum... ama ne olur dua edin ve istemekten inanmaktan vazgeçmeyin.... ben bu günlerin geleceğini hiç düşünmüyordum ama Rabbim nasip etti...tez zamanda size inşallah ne olur stres yapmayın ve tedavinizi asla aksatmayın