Merhaba. 5,5 aylık hamileyim. Bugüne kadar kimseye hamileliği bahane edip gereksiz tavır, naz yapmadım. Hamile değilken nasılsam şimdi de öyleyim. Eşimle akşam kavga ettik telefonda bugün iş yerinde olucak(eve yarın akşam gelecek yani)bana bugün gelmeyeceğini haber vermedi, ben de her zamanki çıktıgı saatte aradığımda orda olacağını öğrendim. Kusura bakma haber vermem gerekirdi demesi gerekirken bir de üste çıkmaya çalıştı, gereksiz bir tartışma yaşadık. Çok üzüldüm. Annemde bizdeydi, onu da üzdüm. Ağladım baya. Karnımızdaki meleklerin biz üzülünce üzülmesi ne kadar adaletsizce değil mi? İlk kez aşırı duygusallıktan ağladım, oğlumu da üzüyorum diye. Gerçekten eşim normalde iyidir ama bazen gebe olduğumu unutuyor. Ki bu konuda da çok haklıyım. Öyle işte. Keşke bebekler annelerinin her hissettiğini hissetmese… ben annesi olarak ony üzüyorum diye üzülürken, babasının da bari bebeğim üzülmesin diye beni üzmemesini beklerdim.