Merhaba bende doğum hikayemi anlatmak isterim
20.5 haftalık hamileyim sabahın 5 i bi uyandım yatağimda su var. Tabii o gece rüyamda ne görsem dersiniz???… amilyat masasında doktor bıçakla karnımı yarıyor….
Ve bir 27 nissan günü . Ben içimi bir yandan gemiren rüyam,, bir yandan karnımdakı 5 aylık ikizlerimin sevinciyle doktoruma gidiyorum. Her şey çok güzeldi taa kii,,, ultrasona girene kadar…
Amniyotik sıvının fazlalığı,, fetüsün kalp engelli olması teşhisi… Doktor bebeklerin yaşayamayacağını erken doğum olacağini söyledi.. Tüm umutsuzluğumla eve geldim. Üzerinden 6 gün geçdi. 21 haftamda ağrılarım başladı. Hastaneye kaldırıldım…. Yemin ederim 4 gün doğum sancısı çekdim… Ve bir mayıs gecesi şiddetli bel ağrisi ama hala suyum açılmamış. Doğuma aldılar beni.. Doğum masasina kalkmaya değil direk ölmek istedim umutlarımla birlikde.. Ama tüm cesaretimle kalktim…. suyum o an açildi tüm oda suyla doldu. Suyum o kadar çoğalmışdı. Ve daha çiçek açmayan tomurcuklarim göz yaşlarıma karışıp benden gitdi.
Cenazeyle hastaneden çıkmak nedir yaşamayan bilemez…. Ve üzerinden 6 ay geçdiii
Bana kalan bir avuç bebek kokan toprak oldu…