Çok klişe olacak ama sonunda bana da hikayemi yazmak nasip oldu. Normal planlanan doğumum için 12 kasım sabahı 6da yatışım yapıldı. 2 cm açıklıkla suni sancim başladı. Saat 10 civarı epidural takılması icin dogumhaneye cikarildim orada suyumu da patlattılar. Bebegimin başı çok güzel basıyordu ama başını duz değil de meyilli koyduğu için acilmam ilerlemiyordu. Saat 4e kadar sancı çektikten sonra doktorum ebelerle birlikte benimle konusarak riske girmeden, bebekte streste değilken sezeryana gecmemiz gerektigi kararını söyledi. Tabi ben kan bile veremeyen insan nasil sogukkanli kaldim anlamadim. Eşim cok gaddardir ama yıkmış ortalığı beni goturduklerinden sonra. Ameliyathaneye falan girmeye çalışmış iceri alin diye butun ebelerle konusmus ama nafile hatta ebenin biri gorumceme ertesi gun abin hala ağlıyor mu diye sormus😂😂 ben ameliyathaneye biraz kafam şekerli gittiğim icin uyuşmadım diye ortaligi birbirine kattim ama megerse bebeğim doğmuş. Anestezi etkisiyle gittigim icin sonda takılırken hic hissetmedim ve doktorum sonda tutmayi sevmedigi icin doğum bitince çıkarmışlar odaya gittigimde sondam yoktu ki en korktuğum seylerden biriydi. Gercekten sıfır acı ama cekistirmeleri hissediyorsunuz. Ben istemiyorum hissediyorum diyince biraz uyutmuslar beni. Ekip şahaneydi hep rahatlattilar beni. Sonra bebisimi getirdiler mis gibiydi cok farkli bir duygu rabbim isteyen herkese nasip etsin. Ilk gunler zorlanmadim desem yalan olur ama simdi cok daha iyiyim. Uykusuzluk cok zorluyor o da tadı tuzu. Bir de depend hayatimi kurtardi benim cok isime yaradı. Merak ettiginiz bisey varsa yardimci olmaya calisirim. Biraz karışık oldu ama bebisim kucagimda size yazdık teyzeleri. Kendinize guvenin ve korkmayin. Yine bir klişe olacak ama ben yaptiysam gercekten herkes yapar