Evet kızlar suan bu yazıyı yazdığıma inanamıyorum ama ben de doğurdum 😂 Benim hikayem biraz uzun ama doğum anım hızlı geçti🥳 (anlatacaklarım biraz sıkabilir canım anneler☺️) 28. Haftamda rahim kısalığından erken doğum riskim oldu 2 hafta yattım sonrasında progestan kullandım vs süreci atlattım tam ilacı bırakacağım zaman (36. Haftamda) eşimin 38. Haftam da Dubai’ye göreve gideceği ve tam 39. Haftamda geleceğini öğrendik doktor progestanj daha fazla kullanma, hareket etme, yürüme, pilates yapma, hurma yeme kısacası doğumu tetikleme dedi cünkü kızım pozisyon alalı cok olmustu catı muayenemde 1 cm açıklık vardı. 37+4 doktora gittik yüzünü dahi göremedik cünkü hepten başı aşağıdaydı ve babasını en az 10 gün beklemek zorundaydı 😂 cuma günü eşimi yolcu etmeden biraz yürümek zorunda kaldım ve eşimi yolcu ettikten sonra da duygusallık çöktü biraz ağladım. Benimle kalacak Arkadaşım geldi cumartesi günü de bana babyshower yapacaktı arkadaslarım, onların hazırlıklarını konuştuk duş alıp yattım. Gece bir anda pat diye bir şey geldiğini hissettim aniden kalktım iç çamasırım sırılsıklamdı yoğun akıntı zannettim peşine pembemsi sıvı gelmeye başladı korkudan titremeye başladım ağlamamak için zor tutuyordum kendimi gece 03.30 foruma girip yorumları okumaya başladım nişan geldikten ne kadar sonra doğum başlar diye yorumlar hep 1 hafta 10 gün sürdüğü yönündeydi içimi rahatlatmaya çalışıyordum. Zaman geçmiyordu uyuyamıyordum ve sızıntı geliyordu sürekli, eşim 5.30 da indim yazdı durumu belirttim sok oldu kızımla konuşmuştum ben, beni beklemek zorunda diyor 😂 gidip sabah namazını kılıp arkadaşımı kaldırdım baska bir arkadaşımı çağırdım bu halde araba kullanamam şoktayım diye, arkadas geldi apar topar evden çıktık (bu arada kayınvalidemler görümcemler ayrı ayrı ev taşıyor tam haftasında, annem de baska şehirde, eşim yurtdışında, doktorum kongrede ben yapayalnızdım😥) hastane çantamla hastaneye vardık doktor kontrol etti 4cm açıklıkla yatışım yapıldı çatı muayeneme girerken ağlamaya başladım neden ağlıyorsun diye sorduklarında eşim yanımda değil annem yanımda değil ve ben kendimi yapayalnız hissediyorum diye daha cok ağladım😢 odama geçtim sancım çıkmadı suni sancı verdiler ilk başta hafifti 10.30 da tekrardan muayene edildim açıklık ilerlememişti sancının dozunu arttırdılar o arada arkadaşlarımın devamı geldi odada 6 kişi olduk 😂 pilatesin üzerinden beni indirmediler ve sancı anında kendimi yormamam gerektiği ile ilgili sürekli uyarıda bulundular sancılar arttıkça topta zıpladım ve derin, uzun nefes alıp karşıladım. 2 gündür uykusuz aç ve susuz bitkin haldeydim. Bi noktadan sonra nolur 5 dakika dursun ben 1 bardak su içip 5 dakika uyuyayım diyorum ama yok nafile 😂 ter bastı sancılar dayanılmaz oldu öyle bir acı içinde kıvranıyorum ki anlatamam arkadaşlar belime masaj yapıyor. Tekrar muayeneye gittik açıklık 9cm olmustu sok oldum beni direkt duşa aldılar artık dayanılmayacak durumdaydım ıkınma hissi geliyordu ve yere yattım duşta dayanamıyorum diye 😂 ebe ıkınma dedikçe duramıyorum dedim apar topar doğum haneye alındım ve var gücümle ıkınmamı istediler 4. Ikınmamda (ortalığı ayağa kaldıran sesimle) kızım kucağımdaydı tek sorun kızım solunum problemi yaşadı suan durumu iyi ama o an bi panikletti beni, 4 dikişim var 2 iğneye rağmen dikişler atılırken ve içim temizlenirken zorlandım. 13 kasım 13.36 da doğum gerçekleşti. Babamız Allah nasip ederse cuma yanımızda süreci görüntülü ağlayarak yönettik 🥲 kayınvalidemler doğumdan 3 saat sonra annem de 7 saat sonra geldi 😂 Her şeyin hayırlısıymış gerçekten belki o halimi görseler annemde eşimde sezaryen yapalım derlerdi cesaretim kırılırdı. Kızlar hamileliğim boyunca sürekli yürüdüm devamlı yürüdüm önceden vajinusmus sorunum olmasına rağmen perine mesajına zorladım kendimi, bütün işlerimi kendim yaptım o erken doğum riski süreci hariç hiç yatmadım hep aktiftim herkes sen yolda doğurursun diyordu nerdeyse öyle oldu. Cok uzattım okuyanlar şimdiden kusura bakmasın 😊